وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنْتُمْ عَلَى شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْ

Al-i İmran 3 – 103

Muhterem Müslümanlar! İman ve ibadet bilincinin derinleştiği, din kardeşliğinin duygu ve davranışlarına yansıdığı, mahşer tablosunun an be an yaşandığı müstesna zaman dilimlerinden biri olan Zilhicce ayında gerçekleştirilen Kurban Bayramı ve Hac ibadeti sona ermiş, sevgili Peygamberimizin “Şehrullah: yani Allah’ın Ayı” diye nitelendirdiği Muharrem ayına girilmiştir. Muharrem ayı, tarih boyunca insanlık için dönüm noktaları sayılabilecek önemli olayların yer aldığı bir aydır. Bu sebeple gerek İslâm’da, gerekse İslâm’dan önce Muharrem ayına ayrı bir önem verilmiştir. Nitekim Peygamberimiz bir hadislerinde; “Ramazan ayından sonra tutulan oruçların en hayırlısı, Allah’ın ayı olan Muharrem’de tutulan oruçtur. Farz namazlardan sonra en faziletli namaz ise geceleyin kılınan namazdır.”⁽¹⁾ buyurmuştur. Ayrıca Peygamber Efendimiz (s.a.s.), bu ayın aşure günü olarak bilinen onuncu gününü, bir öncesi ve bir sonrası ile oruçlu geçirmeyi tavsiye etmiştir.⁽²⁾ Değerli Kardeşlerim! Hicrî yılın ilk ayı olan Muharrem, aynı zamanda İslâm tarihinde meydana gelen bazı üzücü olayları da hatırlatmaktadır. Muharrem, bize Kerbelâ olayını ve Hz. Hüseyin’in şehadetini hatırlatır. Hz. Hüseyin, Hz. Ali Efendimiz ile Hz. Fatıma validemizin ciğerparesi, sevgili Peygamberimizin dünyanın iki çiçeği, ahirette de “cennet çocuklarının efendileri” diye övdüğü⁽³⁾ ve hakkında, “Allah’ım, ben onları seviyorum, sen de sev!” diye dua ederek⁽⁴⁾, adını koyduğu torunudur. Hz. Hüseyin’in siyasî ihtiraslar uğruna acımasızca şehit edilmesi, sevgili Peygamberimizin ve onun Ehl-i Beyti’ni seven bütün mü’minlerin gönlünde silinmez izler bırakmıştır. Değerli Müslümanlar! Tarihte yaşanmış bu gibi acı olaylar Müslümanları derinden sarsan ve kederlendiren acı bir tecrübedir. Bu sebeple bu ve benzeri olaylar karşısında sağduyulu hareket ederek Allah ve Peygamber sevgisi etrafında kenetlenmeliyiz. Hz. Peygamberi, onun aile fertlerini ve ashabını sevmek hepimizin müşterek heyecanı olmalıdır. İyi bilelim ki huzurlu bir toplum halinde yaşayabilmek, yüce dinimizin bize öğrettiği karşılıklı sevgi ve saygıya dayalı kardeşliği, birlik ve beraberliği korumakla mümkündür. Hutbemi Yüce Rabbimizin bu konudaki emriyle bitiriyorum: “Hep birlikte Allah’ın ipine (Kur’an’a) sımsıkı sarılın. Parçalanıp bölünmeyin. Allah’ın size olan nimetini hatırlayın. Hani sizler birbirinize düşmanlar idiniz de O, kalplerinizi birleştirmişti. İşte O’nun bu nimeti sayesinde kardeşler olmuştunuz. Yine siz, bir ateş çukurunun tam kenarında idiniz de O sizi oradan kurtarmıştı. İşte Allah, size ayetlerini böyle apaçık bildiriyor ki doğru yola eresiniz.”⁽⁵⁾

1. Müslim, “Sıyam” 202
2. Tirmizi, “Savm” 46; Ebu Davud, “Savm” 56
3. Buhari, “Menakıb” 22
4. Tirmizi, “Menakıb” 31
5. Âl-i İmrân, 3/103

Minberden Öğütler D.İ.B. Yayınları: 635