Hutbeler - Haftanın Hutbesi : » Antalya Müftülüğü

Çocuk Sorumluğu

İmam Hatib — Thu, 21 Apr 2011 22:06:31 +0000

Furkan 26 / 74.Ayet

Çocuk Sorumluğu

Muhterem Müslümanlar! Ciğer parelerimiz çocuklarımız; Rabbimizin bize lütfettiği gönül meyvelerimizdir. Güzel yetiştirilip hayırlı evlat olduklarında dünyada sürurumuz, ahiretimiz için de sadaka-i cariyelerimizdir. Muhterem Cemaat! Çocuklarımıza karşı sorumluluklarımızın başında onlara güzel isim vermek, sevgi ve şefkat göstermek, onları güzel terbiye ile yetiştirmek, helal rızıkla büyütmek gelmektedir. İnsanın kişiliğinin çocuk yaşta şekillendiği hususu, bilim adamları ve din büyüklerinin ifade ettiği bir gerçektir. Diğer bir ifadeyle kişinin hayatının temel taşları çocukluk döneminde atılıyor. Eğitimcilerimize göre çocuk eğitiminde düzeyli, yeterli, dengeli sevgi esastır. Yavrularımıza sevgiyle yaklaşılmalıdır. Çocuk eğer aile içinde dostluk ve arkadaşlık görmüşse, bu dünyada mutlu olmayı öğrenir; kin ortamında büyümüşse kavga etmeyi öğrenir. Sevgi ortamında büyüyen çocukların daha sağlıklı oldukları belirtilerek kucaklama, öpme ve dokunmanın çocuğun gelişimi için önemli olduğu bildirilmiştir. Efendimiz (sav)’in “Yetimin başını okşamayı, onları sevmeyi” (1) öğütlemesi bundandır. Bir gün Rasûlullah (s.a.s), Hz. Ali’nin oğlu Hasan (r.a.)’ı öpmüştü. Yanında bulunan Akra şöyle dedi: “Benim on çocuğum var, hiç birini öpmedim.” Rasulullah (s.a.s) hayretle Akra’nın yüzüne baktı ve buyurdu ki: “Merhamet etmeyene, merhamet olunmaz”;(2) bize de; “çocuklarınızı çok öpün, zira her öpücük için size cennette bir derece verilir.”(3) buyurmuştur. Değerli Müslümanlar! Peygamber efendimiz her zaman çocuklara şefkatle davranır ve sevgisini onlardan esirgemezdi. Öyle ki çocukların oyununa katılır onlarla birlikte oynardı. Sokak ve çarşılarda karşılaştığı çocuklara selâm verir, saçlarını okşar ve onlara ikramda bulunurdu. Çocuklara karşı çocuk gibi davranır ve “küçük çocuğu olan, onun hatırı için çocuklaşsın.”(4) buyururlardı. Yine bir hadis-i şeriflerinde “cennette ferahlık ve sevinç evi denilen öyle gösterişli bir yer vardır ki oraya yalnız çocukları sevindirenler girebilir”(5) buyurmuşlardır. Peygamber Efendimiz (s.a.s.), hayatında hiçbir çocuğu üzmemiş ve hiçbir çocuğun kalbini kırmamıştır. Küçük yaşta Rasululah’a hizmet etmeye başlayan Enes (r.a) şöyle demiştir: “On sene Hz. Peygamber’e hizmet ettim. Bana bir defa olsun “öf” demedi. O insanların en güzel huylusuydu.”(6) Değerli Kardeşlerim! Örneğimiz ve önderimiz Peygamber Efendimiz (s.a.s.) çocukların eğitimiyle yakından ilgilenmiş; onların hayırlı bir nesil olarak yetişmelerine çok büyük ehemmiyet göstermiştir. Bakınız bu konuda neler buyurmuşlardır: “Çocuklarınıza iyi bakınız! Onları güzel terbiye ediniz.”(7) “Hiç bir baba, evladına iyi bir terbiyeden daha güzel bir miras bırakamaz.”(8) Unutmayalım ki çocuklarımıza bırakabileceğimiz en kıymetli miras “iyi bir terbiye” ve “güzel ahlak”tır. Topluma bırakabileceğimiz en değerli miras ta Allah’ını bilen, peygamberini tanıyan, vatanını, milletini, bayrağını seven iyi insan, iyi Müslüman ve iyi vatandaş olan “hayırlı bir evlat”tır. Bunu sağlamanın en kolay yolu da insanlığa sunulan en güzel örnek olan Hz. Peygamber’in öğütlerine uymak ve onu çocuklarımıza güzelce tanıtmaktır. Hutbemi bir Ayet mealiyle bitirmek istiyorum: “Ey Rabbimiz! Eşlerimizi ve çocuklarımızı bize göz aydınlığı kıl ve bizi Allah’a karşı gelmekten sakınanlara Önder eyle”(9) 1-Buhari,Talak25, Edeb 24. 2 – Buhârî.Tevhid 2,Edeb 27,fedail 66, Tirmizi Bir 16 3- Musned’u Zeyd İbn-i Ali 505. Kütüb-ü sitte,2.clt.syf.507. İ. Canan 4 - Deylemi 2, 136/b. 5 – Camiu’s Sağir, I. 92 6 – Tirmizi Birr 69(6, 221) 7 – İbnu Mace, Edeb 3 (2, 1211) 8 – Tirmizi, Birr, 33 9- Furkân, 26/74 Hazırlayan: Mehmet YAMAN – Antalya Kumluca Müftüsü

Hayatın Özü Sevgi

İmam Hatib — Thu, 17 Feb 2011 19:41:35 +0000

Hayatın Özü Sevgi

Değerli Mü’minler! Yüce Allah’ın rahmeti, ikram ve ihsanı her şeyi kuşatmıştır. Kâinatın yaratılması, insanın ihtiyaç duyacağı nimetlerle donatılması ve canlıların birbirlerine sevgi duyması, yüce Allah’ın rahmetinin bir eseridir. Rüzgârların yağmur yüklü bulutları omuzunda taşıması, gökten tane tane yağmur yağması, suyun buharlaşıp tekrar göğe ağması, gecenin peşinden güneş doğması hep ilâhî rahmetin bir tecellisidir. Toprağın kış günlerinde çekirdek ve tohumları sarıp sarmalaması, kardan, buzdan ve soğuktan koruması, mevsimlerin değişmesi, hayatın devamlı yenilenmesi de Hakk’ın rahmetinin bir eseridir. Her çeşit gül ve çiçeğin açışında, bülbüllerin ötüşünde, kuşların uçuşunda sevgi vardır. Sevgi, ilâhî rahmetin mahlûkata bir hediyesidir. Nitekim Yüce Rabbimiz “Kendilerine ısınasınız diye sizin için kendinizden (türünüzden) eşler yaratması ve aranızda bir sevgi ve merhamet var etmesi de onun (varlığının ve kudretinin) delillerindendir. Şüphesiz bunda düşünen bir toplum için elbette ibretler vardır”(1) buyurmuştur. Allah sevgisi, şüphe yok ki sevgilerin en yücesidir. Allah sevgisi; kaynağını Hak’tan alan, insanın kalbinden coşan ve bütün hayata yansıyan bitmez ve tükenmez bir enerjidir. Bu sebeple Müslüman’ın kalbi daima yüce Allah’ı anarak; ilim, ibadet ve hizmet aşkı ile yanarak çalışır. Allah sevgisi insanı inkârdan, şirkten, nifaktan, riyadan, büyük ve küçük her çeşit günahtan tertemiz kılar. Gönüllere imanı, tevhidi, ihlâsı, ihsanı, ilmi, irfanı, ibadeti ve güzel amelleri yerleştirir. Her ibadetin özü Allah sevgisinden beslenir. İnsanların içi ve dışı, dünya ve ahireti, sevgi ile süslenir. İnsanlarda Allah sevgisi; canlarını ve mallarını Hakk’ın emrine uygun kullanmaları, belaları sabırla, nimetleri şükürle karşılamaları ile belli olur. Hakk’ın rızasına uygun işlenen ameller; belalara karşı kalkan, dertlere derman olur. Sevgili Kardeşlerim! Allah sevgisi; kulun iman, irfan ve ilimle taşmasına, hayır ve hasenatta koşmasına, azim ve gayretle engelleri aşmasına, halden hâle geçmesine vesile olur. Sevgi, insanı ideale doğru seller gibi coşturur; Hakk emrinde ömür boyu koşturur. Hakk’ın sevgisiyle donanımlı bir Müslümanın taşıyamayacağı bir yük, aşamayacağı bir engel yoktur. Nitekim Yüce Rabbimiz “insanlardan öylesi de vardır ki Allah’ın rızasını kazanmak için kendini feda eder. Allah kullarına çok şefkatlidir”(2) buyurmuştur. Her inanç, her söz ve davranış, Hakk’ın rızasına uygunluğuna göre değer kazanır. Allah sevgisiyle öğrenilen ilim, yapılan ibadet ve iyilikler insanın kalbini hoş eder, kişiliğini yoğurur, istikbale ışık tutar. Hakk’ı seven kullar, sevgi ile erir, sevgi ile verir, sevgi ile yürürler. Allah sevgisiyle yapılan çalışmalar, yetiştirilen ürünler, verilen emekler; damarlarda kan, bedenlerde can olur. Hak sevgisiyle hareket eden her Müslüman’ın Yüce Allah tarafından sevildiği bir an olur. Değerli Mü’minler! Sevginin olmadığı yerde öfke, nefret, kin, kibir, haset, fitne ve fesat vardır. Çözülme, ayrılık ve yıkım vardır. Nefsanî ve şahsî çıkarları ön plana almak, bencil ve ihtiraslı olmak sevgi değildir. Sevgi; hoşgörülü, adaletli, merhametli, yardımsever, özverili ve fedakâr olmaktır. Sevgi, insanları birbirine bağlayan manevî bir bağdır. İşlerimizi onaran, gönüllerde huzuru, yuvalarda mutluluğu, toplumlarda kardeşliği, birlik ve beraberliği sağlayan sevgidir. Sevgi; İnsanların maddî ve manevî yönden gelişmesine, olgunlaşmasına vesile olur. Hutbemi sevgili peygamberimiz (sav) in şu hadis-i şerifleriyle bitiriyorum: “Hiçbiriniz kendiniz için arzu ettiğinizi kardeşiniz için de arzu etmedikçe, (kemâliyle) îmân etmiş olmaz”(3) “Siz iman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe de (tam) imân etmiş olmazsınız. Ben size bir şey göstereyim mi; onu yaparsanız birbirinizi seversiniz? Aranızda selâmı yayınız” (4). 1)- Rûm Suresi; 30/ 21. 2)- Bakara Suresi; 2/ 207. 3)- Buhari; İman, 7. 4)- Müslim; İman, 93. Hazırlayan: Âdem OYAN – İbradı Müftüsü

İbadet Hayatımızda Nafilelerin Önemi

İmam Hatib — Thu, 13 Jan 2011 05:41:16 +0000

أَقِمِ الصَّلاَةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَى غَسَقِ اللَّيْلِ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوداً

وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَّكَ عَسَى أَن يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَاماً مَّحْمُوداً

İbadet Hayatımızda Nafilelerin Önemi

Değerli Mü’minler! İbadet; Allah’a karşı sevgi ve saygı ile itaatimizi, boyun eğmemizi, tapmamızı ve O’na olan bağlılığımızı gösteren duygu ve düşünce derinliğinde yapılan davranış biçimidir. (1) İbadetler farz, vacip, nafile olmak üzere kısımlara ayrılır. Farz ve vacip ibadetlerin mutlak yerine getirilmesi gerekir. Beş vakit namaz kılmak, Ramazan ayında oruç tutmak, zekat vermek ve ömürde bir kere haccetmek mü’minlerin kulluk görevleridir; farz ibadetler cümlesindendir. Bir de vacip dediğimiz bayram namazları, vitir ve tavaf namazları, sadaka-i fıtır ve kurban kesmek gibi ibadetler vardır ki bunların da muhakkak yerine getirilmesi gerekir. Ayrıca asli ibadetlerin her birinin nafileleri vardır. Bu nafile ibadetlerle kul kendine bahşedilen nimetlerin kıymetini anlar, Allah’a karşı sevgi ve saygısı artar. Mü’min O’nun rızasını kazanmak için daha çok nafile ibadetlerle sevdiğine yaklaşır. O’na kul olma bahtiyarlığını yakalar. Dünyada mutlu, ahirette mutlu olan zümrelerin derecesine ulaşır. Değerli Müminler! Nafile ibadetlerin önemi konusunda Yüce Allah Kur’an-ı Kerim’de; “güneşin zevalinden (öğle vaktinde batıya kaymasından) gecenin karanlığına kadar (belli vakitlerde) namazı kıl. Bir de sabah namazını kıl. Çünkü sabah namazı şahitlidir. Gecenin bir kısmında da uyanarak sana mahsus fazla bir ibadet olmak üzere teheccüd namazı kıl ki, Rabbin seni Makam-ı Mahmud’a ulaştırsın”(2) buyurarak kulluk yapmayı öğütlemektedir. Bir kutsi hadiste de Allah-ü Teala “kulum, üzerine farz olan ibadetleri yerine getirerek yaklaştığı kadar hiçbir şeyle bana yaklaşamaz. Kulum nafile ibadetleri eda ederek bana o kadar çok yaklaşır ki ben onun işiten kulağı, gören gözü, tutan eli, yürüyen ayağı olurum. Bu kul bir şey isterse dileğini yerine getiririm, başı darda kaldığında onu korurum” (3) buyurmuş, nafile ibadetlerle kazanılacak mertebe ve dereceleri bizlere bildirmiştir. Değerli Kardeşlerim! Kulluk; bizi yaratan Rabbimizin emirlerini yerine getirerek kalbimizi, aklımızı, duygularımızı O’nun razı olacağı hale getirmektir. Sevgi bağını koparmamaktır. Sevgide edep ve saygı derinliğine ulaşmaktır. Fani dünya arzu ve hevesleri içinde yalnız dille ”Allah’ı seviyorum” demekle yetinmemeliyiz. Seven kimse sevdiğine ihanet eder mi? “Onca nimetlere kavuşmuş kimse, isyan çukurlarında, bataklıklarda nefesini tüketir mi” diye zaman zaman kendimizi sorgulamalıyız. Allah-ü Teâlâ bizleri Peygamberimizin ”İmanın lezzetini tatmıştır” (4) müjdeli haberini duyanlardan eylesin. (1) T.D.V İslam Ansiklopedisi C.19 (İbadet) (2) İsra Suresi;78-79. (3) Buhari; Rikak 38 (4) Buhari; Kitabu’l-İman 14 Hazırlayan: Abdülmuttalip PEŞE - Korkuteli Müftüsü

Berat Kandili

İmam Hatib — Fri, 23 Jul 2010 09:21:31 +0000

قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

Zümer 39 / 53

Berat Kandili

Değerli Müslümanlar! Önümüzdeki pazartesi gününü Salı gününe bağlayan gece, mübarek Ramazan ayının müjdecisi olan Berat Kandili’dir. Günah, borç ve cezadan kurtulmak gibi anlamlara gelen berat, günahlardan arınmayı ve Yüce Allah’ın rahmet ve mağfiretine ulaşmayı ifade etmektedir. Berat Kandili, Müslümanların, sınırsız af ve merhamet sahibi Yüce Allah’a sığınarak günahlardan arınma, ilahi lütuf ve bereketlere erişebilme fırsatını yakalayabilecekleri müstesna zaman dilimlerinden birisidir. Bu tür gün ve geceler, dinî ve toplumsal hayatımızda ilahî af, mağfiret ve rahmet temennilerinin zirveye ulaşması, birlik, beraberlik ve kardeşlik duygularının yoğun biçimde yaşanması gereken anlardır. Bu geceler, kulluk şuur ve bilinciyle kendimizle hesaplaştığımız, hayatımıza Yüce Yaratan’ın rızası doğrultusunda yön vermeye karar verdiğimiz fırsat geceleridir. Muhterem Kardeşlerim! Yüce Rabbimiz, bu gecede kendisine huşû içinde yönelen kullarına rahmetini bol bol indirmekte, rızık ve şifa kapılarını sonuna kadar açarak, bizleri sınırsız ikramlarına davet etmektedir. Bu konuda Sevgili Peygamberimiz şöyle buyurmuşlardır: “Şaban ayının 15.gecesini ibadetle geçirin, gündüzünde de oruç tutun. Çünkü Yüce Allah, bu gece dünya semasına rahmetiyle tecelli eder ve ‘Yok mu tövbe eden, tövbesini kabul edeyim! Yok mu rızık isteyen, rızık vereyim! Yok mu şifa isteyen, şifa vereyim!.. Yok mu başka isteği olan ona da istediğini vereyim.”¹ Bu itibarla, Berat Gecesi’ni idrak eden herkes, Yüce Allah’ın; “…Ey kendilerine kötülük edip aşırı giden kullarım! Allah’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Şüphesiz Allah bütün günahları affeder. Çünkü O, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.”² müjdesinin farkına varmalıdır. Bunun gereği olarak kendi özüne dönmeli, ümitlerini canlandırmalı, günah ve kusurlarından dolayı tövbe etmeli, bundan sonraki hayatını daha da güzelleştirme kararını vermelidir. Değerli Kardeşlerim! Kutsal geceler; iman, ibadet ve düşünce bakımından kendimizi yenilememiz, geçmişimizi muhasebe etmemiz, geleceğimizi Allah’ın rızası doğrultusunda planlama ve ümitlerimizi tazelememiz için şüphesiz büyük fırsattır. Bu tür vesilelerle, günahlarla kirlenen gönül dünyamızı temizleme gayretinde olalım. Unutmayalım ki tövbe, kendini bulma ve bilmenin, gönlü arındırmanın en güzel yoludur. Zira Yüce Mevla, ameli her ne olursa olsun istisnasız herkesi tövbeye davet etmektedir.³ Bu sebepledir ki, sevgili Peygamberimiz sürekli tövbe-istiğfarda bulunurdu. Bizler de bu tür geceleri, ibadetin özü dualarla en güzel bir şekilde değerlendirmeli, günahlardan arınmak için Yüce Mevla’ya yalvarıp yakarmalı, tövbe ve istiğfarda bulunmalıyız. Aziz Kardeşlerim! Bu kandil vesilesiyle çevremize karşı olan görev ve sorumluluklarımızı hatırlayalım. Bu çerçevede ana-baba ve akrabalarımızın kandillerini tebrik ederek, hayır dualarını alalım. Dargınlık ve kırgınlıklara son vererek, kırık gönülleri tamir edelim. Fakir ve muhtaçlara imkânlarımız nispetinde yardım elimizi uzatarak, paylaşımı hayatımıza yansıtalım. Çağın getirdiği sıkıntılarla bunalan ruhlara, manevî hayatın ihmaliyle daralan kalplere, bu gecenin bir şifa olması dileğiyle, hepinizin Berat kandilini tebrik ediyor, insanlığın barış, huzur ve saadetine, bütün mü’minlerin de arınmasına ve affına vesile olmasını Yüce Allah’tan niyaz ediyorum. 1. İbn Mâce, “İkâmetü’s-Salât”, 191 2. Zümer, 39/53 3. Nur, 24/31 * Bu huıtbe D.İ.B’nın Minberden Öğütler adlı kitabından derlenmiştir.

Kitaplara İman

İmam Hatib — Fri, 25 Jun 2010 09:42:14 +0000

مَا نَنْسَخْ مِنْ ءَايَةٍ أَوْ نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْهَا أَوْ مِثْلِهَا أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Bakara 2 / 106

Kitaplara İman

Muhterem Müslümanlar! İlahi kitaplara iman, imanın temel esaslarından biridir. “Kitap”, Allah-u Teâlâ’nın kullarına yol göstermek üzere peygamberlerine vahyettiği sözlere ve bunun yazıya geçirilmiş şekline denir. Hıristiyan ve Yahudilere “ehli kitap” denilmiştir. İlahî kitaplara aynı zamanda Allah katından indirilmiş olması sebebiyle “semavi kitaplar” ismi de verilmiştir. İman bölünmez bir bütündür. Mü’minin Allah’ın vahiy olarak bildirdiği her şeye iman etmesi gerekir. Mü’minler Allah’ın bir ve samed olduğuna O’ndan başka İlah ve Rab olmadığına iman ederler. Bütün peygamberlere, indirilen semavi kitaplara iman edip onları tasdik ederler. Peygamberlerden birini diğerinden ayırarak kimine iman edip, kimini inkâr etmezler; bilakis onlara göre bütün “hak peygamberler” doğru söylemiş ve hakikati getirmişlerdir. Mü’minler peygamberlerin kimine iman edip kimisini inkar eden Yahudi ve Hristiyanlar gibi değillerdir. Aziz Mü’minler! Kitaplara inanmakla ilgili birçok ayet mevcuttur. Ancak burada hutbe hacmine sığacak kadar birkaç ayeti zikretmekle yetinelim: “Deyin ki biz Allah’a, bize indirilene (Kur’an’a), İbrahim, İsmail, İshak, Yakub ve torunlarına indirilene, Musa ve İsa’ya verilen (Tevrat ve İncil) ile bütün diğer peygamberlere Rab’lerinden verilene iman ettik. Onlardan hiç birini diğerinden ayırt etmeyiz ve biz O’na teslim olmuş kimseleriz.”(1) “(Ey Muhammed) Bundan dolayı sen Tevhîde (davete) devam et. Ve emrolunduğun gibi dosdoğru ol. Onların hevâ ve heveslerine uyma ve şöyle de: “Ben, Allah’ın indirdiği her kitaba inandım ve aranızda adaleti gerçekleştirmekle emrolundum.”(2) “Ey iman edenler! Allah’a, Peygamberine, Peygamberine indirdiği kitaba ve daha önce indirdiği kitaba iman edin. Kim Allah’ı, Meleklerini, Kitaplarını, Peygamberlerini ve Ahiret gününü inkar ederse, derin bir sapıklığa düşmüş olur.”(3) Muhterem Mü’minler! Kur’an-ı Kerim, kendinden önceki kitapları tasdik etmiş; fakat onların koymuş olduğu bazı hükümleri ortadan kaldırarak yeni hükümler getirmiştir. Mü’min olabilmek için Hz. Peygambere ve ona indirilen Kur’an’a uymayı ısrarla vurgulamıştır. Çünkü önceki kitapların bir kısmı tamamen kaybolmuştur. Eldeki kitaplar da zamanla insanların iyi ve kötü niyetli müdahaleleri sonucu tahrife uğramıştır. Bu konuda Allah ehl-i kitaba bir çağrıda bulunarak şöyle buyurmaktadır: “Ey kitap ehli! Artık size elçimiz (Muhammed) gelmiştir. O, Kitabınızdan gizleyip durduğunuz gerçeklerden birçoğunu sizlere açıklıyor, birçoğunu da affediyor. İşte size Allah’tan bir nur ve apaçık bir kitap (Kur’an) gelmiştir. Allah, Kur’an’la kendi rızasını kazanmak isteyenleri selamet yollarına iletir. Ve onları izniyle, karanlıklardan aydınlığa çıkarıp kendilerini dosdoğru bir yola iletir.” (4) Allah bir dini veyahut bir kitabı yürürlükten kaldırırsa muhakkak onun yerine daha iyisini getirmeye kadirdir. Nitekim O şöyle buyuruyor: “Biz herhangi bir ayetin hükmünü yürürlükten kaldırır veya onu unutturur (ya da ertelersek), yerine daha hayırlısını veya mislini getiririz. Allah’ın gücünün her şeye hakkıyla yettiğini bilmez misin?”(5) Biz Mü’minler, kutsal kitapların asıllarına inanırız. Bu çerçevede Hz. Peygamberin Hz Ömer’e dediği şu söz çok anlamlıdır: “Nefsim elinde olan Allah’a yemin ederim ki, Eğer Musa hayatta olsaydı, bana tabi olmaktan başka bir şey yapmazdı.”(6) Hutbemi şu ayetlerle noktalıyorum: “Senin Rabbin; kudret ve şeref sahibi olan Rabb, onların nitelendirdiği şeylerden uzaktır, yücedir.” “Peygamberlere selam olsun.” “Hamd, alemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur.”

Bakara;136.
Şura;15.
Nisa;136.
Maide;15-16.
Bakara;106.
Ahmet b. Hanbel; Müsned, 3/387.
Saffat;180-181-182.

Hazırlayan: Bekir AĞLAMAZ - Antalya İl Vaizi

Tabiata Ve Çevreye Karşı Sorumluluklarımız

İmam Hatib — Thu, 22 Apr 2010 17:23:02 +0000

هُوَ الَّذِي أَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء لَّكُم

وَمِنْهُ شَجَرٌ فِيهِ تُسِيمُونَمِّنْهُ شَرَابٌ

Nahl 10 / 11

Tabiata Ve Çevreye Karşı Sorumluluklarımız

Değerli Müminler! Yüce Rabbimizin bize ihsan ettiği sayısız nimetlerinden biri de dünyamızı âdeta bir cennet gibi süsleyen yeşil alanlar, ağaçlar ve ormanlardır. Havaya, suya ve gıdaya ihtiyacımız olduğu gibi ağaçlara, ormanlara ve yeşil alanlara da ihtiyacımız vardır. Yüce Allah, okuduğum ayet-i kerimede “O (Allah), gökten sizin için su indirendir. İçilecek su ondandır. Hayvanlarınızı otlattığınız bitkiler de onunla meydana gelir. Allah, o su ile size; ekin, zeytin, hurma ağaçları, üzümler ve her türlü meyvelerden bitirir. Elbette bunda düşünen bir kavim için ibret vardır” (1) buyurarak, dikkatimizi suya, meyvelere, bitkilere, ağaçlara ve ormanlara çekmekte, bu nimetler üzerinde düşünmemizi istemektedir. Ağaçlar ve ormanlar bir ülkenin zenginlik kaynağıdır. Teneffüs ettiğimiz havadan içtiğimiz suya, okuduğumuz kitaptan yazdığımız kaleme kadar bir çok alanda ağacın varlığını görüyoruz. Toprağın erozyon yoluyla denizlere sürüklenmesini ormanlar önler. Ormansız ve ağaçsız yerlerde şiddetli yağmur sebebiyle mal ve can kayıpları olur. Aziz Kardeşlerim! Ormanlar ilâhi kudretin her an dile geldiği yerlerdir. İlkbahar, yeniden dirilişi ve yepyeni bir hayatın başlangıcını dile getirmektedir. Rengârenk çiçekleri, yeşillikleri, tertemiz havası, suyu ve cıvıl cıvıl öten kuşlarıyla tabiat ruhumuzu dinlendirmektedir. Kuruyan otları, sararan ve dökülen yapraklarıyla sonbahar da âdeta bize ölümü hatırlatmaktadır. Dinimiz İslâm bizden yeryüzünün imarını dolayısıyla tabiatın korunmasını istemiş, ağaç dikmeyi sadaka-i cariye olarak kabul etmiştir. Peygamberimiz (a.s.) “Müslüman, bir ağaç diker, o ağaçtan insan, hayvan veya kuş istifade ederse bu, kıyamet gününe kadar o kimse için sadaka olur” (2) buyurarak konunun önemine dikkat çekmiştir. Değerli Müminler! Dinimizin, ağaç dikmeyi, yeşil alanları artırıp korumayı bu kadar teşvik etmesine rağmen, Müslümanların köy, kasaba ve şehirlerini ağaçtan, ormandan ve yeşil alanlardan yoksun bırakmalarını, hatta mevcutlarını kesip yok etmelerini anlamak mümkün değildir. Müslüman, hayatının tamamını ilâhî iradeye uygun olarak geçirmeye çalışmalı, Allah’a, insanlara, canlılara, tabiat ve çevreye karşı dinimizin emrettiği görev ve sorumluluklarını yerine getirmenin bir ibadet olduğunu unutmamalıdır. Aziz müminler! Bu itibarla, yeşil alanların çoğaltılmasına, ağaç ve ormanların korunmasına özen gösterelim. Cennet vatanımızın çölleşmesine seyirci kalmayalım. Sahip olduğumuz maddi ve manevi bütün değerlerin Rabbimiz tarafından bize bir emanet olarak verildiğini ve bütün nimetlerden hesaba çekileceğimizi unutmayalım. Hutbemi sevgili peygamberimizin konuyla ilgi şu sözüyle bitirmek istiyorum: “Biriniz, elinde bir hurma fidanı varken kıyametin kopacağını anlasa bile yine onu diksin”(3) ___________________________ (1) Nahl; 10-11 (2) Müslim, Müsâkât, 10. (3) Heysemî, Mecmeu Zevâid, IV, 63. DİB hutbe arşivinden alınmıştır.

Dini Bir Teşkilat Olarak Diyanet İşleri Başkanlığı

İmam Hatib — Wed, 03 Mar 2010 06:02:16 +0000

وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ

عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

Al-i İmran, 3/104

Dini Bir Teşkilat Olarak Diyanet İşleri Başkanlığı

Muhterem Müslümanlar! İnsan beden ve ruhtan müteşekkil bir varlıktır. Bedenin sağlığı için hava, su, gıda gibi temel ihtiyaçlar ne kadar önemliyse ruh ve gönül dünyasının sağlığı için de hayata geliş gayesini doğru algılama, sağlam bir iman duygusu o kadar önemlidir. Allah-ü Teâlâ’nın gönderdiği peygamberler, insanlara hayatın gayesini bildirmek ve bu istikamette nasıl davranılması gerektiğini tebliğ etmek üzere gönderilmişlerdir. Günümüzde ise artık peygamber yoktur. Fakat peygamberimizin bizlere emanet bıraktığı, kıyamete kadar hükmü baki olan Kur’an-ı Kerim ve sahih sünneti vardır. Peygamberlerin tebliğ görevini günümüzde âlimler ifa etmektedir. Esasen Kur’an hem fert olarak hem de topluluk olarak bizi, güzel ve hayırlı şeylere davete, kötülüklere de gücümüz nispetinde engel olmaya çağırmaktadır. Bireysel olarak böyle bir görev ve sorumluluğumuz olduğu gibi İslam toplumunda bu önemli görevi yerine getirecek topluluk ve kurumların bulunması konusunda Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyrulmaktadır: “Sizden, hayra çağıran, iyiliği emreden ve kötülükten men eden bir topluluk bulunsun. İşte kurtuluşa erenler onlardır.” Değerli Müminler! Halkının neredeyse tamamı Müslüman olan ülkemizde İslam’ı anlatan topluluklar mutlaka vardır. Diyanet İşleri Başkanlığımız, bu önemli görevi resmî olarak yerine getiren tek kuruluştur. 3 Mart 1924 yılında kurulan Diyanet İşleri Başkanlığı, kuruluşundan bu yana İslam Dini’nin aydınlık mesajını vaaz, hutbe, konferans ve diğer irşat faaliyetleriyle toplumun her kesimine ulaştırmayı, insanlara doğru ve güvenilir bir din hizmeti sunmayı amaç edinmiştir. Başkanlığımızın kanunla belirtilen görevi ise İslam Dini’nin inançları, ibadet ve ahlak esasları ile ilgili işleri yürütmek, din konusunda toplumu aydınlatmak ve ibadet yerlerini yönetmektir. Başkanlığımız bu görevi yürütürken dinin iki temel kaynağı Kur’an ve sünneti esas almaktadır. İslam; ilim ve irfan geleneğinin ortaya koyduğu birikimi dikkate alarak toplumun içinde bulunduğu şartları, günümüz dünyasının karşılaştığı yeni sorunları ve ihtiyaçları göz önünde bulundurmaktadır. Bunun yanında akıl ve modern bilimin ulaştığı verileri de kullanarak sağlıklı bir din anlayışı ortaya koymaya çalışmaktadır. Diyanet İşleri Başkanlığı halkımıza din hizmeti sunarken her şeyden önce toplumun birlik ve beraberliğini, huzur ve barışını gözetmektedir. Başkanlığımız, hizmetlerinde toplumun her kesimini kucaklayan bir anlayışı benimsemektedir. Ayrıca Başkanlığımız gerek yurtiçinde ve gerekse yurtdışında yaşayan vatandaşlarımızı dini konularda aydınlatmak amacıyla yazılı, sesli ve görüntülü yayınlar hazırlamaktadır. Her ay yayınlanan Diyanet Aylık Dergi, Diyanet Çocuk Dergisi ve üç ayda bir yayınlanan İlmi Dergi, Diyanet Takvimi halkımız ve ilim çevreleri tarafından takdir edilmektedir. Muhterem Müminler! Diyanet İşleri Başkanlığımız bugüne kadar olduğu gibi bundan sonra da insanımızın din konusundaki ihtiyaç ve beklentilerini karşılamak, sorunlarına en etkili çözümler üretmek için çalışmalarını sürdürecektir. Aynı zamanda İslam Dini’nin barış, hoşgörü ve kardeşlik mesajlarını bütün insanlığa duyurmaya, dünya barışına ve toplumsal huzura katkı sağlamaya devam edecektir. Sonuç itibariyle Kur’an Kursu hizmetlerinden aile irşat ve rehberlik bürolarına, dini danışmanlık merkezlerinden dış ilişkiler birimlerine kadar pek çok alanda İslam’ın evrensel mesajına uygun bir şekilde hizmet vermeye çalışmaktadır. 1) Al-i İmran, 3/104 Hazırlayan: Bahattin ATAKLI - Akseki Müftüsü

Miraç Kandili

İmam Hatib — Fri, 17 Jul 2009 08:16:12 +0000

سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ البَصِير Değerli Mü’minler! Önümüzdeki pazarı pazartesiye bağlayan gece, Peygamberimiz (s.a.v) in bütün insanlığı temsilen Cenab-u Hakkın yüksek huzuruna kabulü anlamına gelen mübarek miraç kandilidir. Miraç kandili; sevgili peygamberimiz (s.a.v) in gecenin bir bölümünde Mekke’deki Mescid-i Haramdan, Kudüs’teki Mescidi Aksâ’ya, oradan da göklere seyahat ettirildiği mübarek gecenin adıdır. Yüce Rabbimiz Kur’an-ı Kerimde “Kulu Muhammed’i bir gece Mescid-i Haram’dan kendisine bir kısım ayetlerimizi göstermek için, çevresini mübarek kıldığımız Mescidi Aksâ’ya götüren Allah’ın şânı yücedir. Doğrusu O, işitir ve görür.”(1) buyurmuştur. Muhterem Müslümanlar! Miraç mucizesi gerçekleştiği zaman müslümanlar korkunç bir baskı ortamında yaşıyorlardı. Mekke müşrikleri zulüm ve işkencelerini zirveye çıkarmışlardı. Peygamber Efendimiz (s.a.v) iki büyük hamisini, amcası Ebu Talip ile sevgili eşi Hz. Hatice validemizi kaybetmiş ve iki büyük hüznü birden yaşamıştı. Taif’ten de beklediği desteği bulamadığı gibi üstüne üstlük büyük bir protesto ile karşılaşmış ve eli boş dönmüştü. Müşriklerin baskı ve zulümleri O’na hayat hakkı tanımayacak seviyeye ulaşmıştı. İşte Cenab-u Hak böyle tehlikeli ve müşkil konuma gelmiş peygamberini hem teselli etmek, hem de azim ve kararlılığını yenilemek için katına davet etmiş, ona mucizelerini göstermiş, dinin sahibinin Allah olduğunda şek ve şüphe etmemesini ve O’na itimat ederek davasını sürdürmesini işaret etmiştir. Başarının fani güçlerle değil; baki olanla elde edileceğini ifade buyurmuştur. Aziz Müslümanlar! Yüce Peygamberimiz için pek büyük şan ve şerefle dolu olan miraç mucizesi, biz müslümanlar için de ilahi rahmet ve lütuflarla doludur. Miraç olayının biz müslümanlar için en önemli sonuçlarından birisi hiç şüphe yok ki dinin direği olan namazdır. Namaz bize bir miraç hediyesidir. Onun içindir ki “namaz mü’minin miracıdır.”(2) Nasıl ki yüce peygamberimiz Miraçta vasıtalardan arınmış olarak mevlâsı ile karşı karşıya geldi ise mü’min de namazda vasıtasız olarak doğrudan doğruya Rabbinin huzuruna çıkar. Sadece O’na kulluk etme ve sadece ondan yardım isteme fırsatı bulur. Eğer mü’min günde beş vakit namazını dikkatle ve huşu içerisinde kılacak olursa o namaz onun için bir miraç olur. Kul, onunla hakka yol bulur. Muhterem Mü’minler! Peygamberimizin miraçla ulaştığı yükseliş mertebesinden nasipdar olmak için iç dünyamızın kâmil bir şekilde düzenlenmesine ihtiyaç vardır. Nefsimizin haddi aşan arzularından ve ihtiraslarından kendimizi alıkoymak çok önemlidir. Miraç gecesini ve miraç hediyesini bu manada fırsat olarak değerlendirelim ve henüz dünya hayatı son bulmadan manevi yükselişimize vesile kılalım. Miracın gökte olduğu kadar kendi semamıza yani kalbimize yapılması gereken bir yolculuk olduğunu unutmayalım. İbadet ve taatlerimizde Allah’a ulaşmanın gayreti içerisinde daha güzel bir dünya ve daha erdemli bir hayat için dua edelim. Bu manevi yükseliş gecemizin tüm Müslümanlara hayırlara vesile olmasını Cenabı Haktan niyaz ederek, miraç kandilinizi tebrik ederim. 1-İsra/1 2-Nesai (Namaz/112) Hazırlayan: Veli TEPE Gündoğmuş İlçe Müftülüğü Veri Hazırlama ve Kontrol İşletmeni