Hutbeler - Haftanın Hutbesi : » Konya Müftülüğü

Asr Suresinden Mesajlar

İmam Hatib — Fri, 09 Sep 2011 02:46:54 +0000

وَالْعَصْرِ إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ

Asr, 103/1-3

Asr Suresinden Mesajlar

Muhterem Müslümanlar! Allah (cc), Asr Suresi’nde, “Asra yemin olsun ki, insan gerçekten ziyan içindedir. Ancak, iman edip salih amel işleyenler, birbirlerine hakkı ve sabrı tavsiye edenler bundan müstesnadır.” buyurmuştur. Üç kısa ayetten ibaret olan sure, Mekke’de inmiştir ve insanlığın kurtuluşunu müjdeleyen fevkalâde üstün prensipleri ihtiva etmektedir. Asr Suresi, Kur’ân’daki bütün dinî ve ahlakî yükümlülüklerin, öğütlerin özü sayılacak bir anlam zenginliğine sahiptir. Bu yüzden İmam-ı Şafii, Asr Suresi ile ilgili olarak: “Şayet Kur’ân’dan başka bir şey nazil olmasaydı, şu pek kısa sure bile insanlara yeterdi. Bu sure Kur’an’ın bütün ilimlerini kucaklıyor.” demiştir. Yüce Allah, asra, yani zamana ve bu zamanda bulunan çeşitli şeylere, Allah’ın kudretini ve hikmetini gösteren ibretlere yemin ederek, dört özelliği taşıyanların dışında, bütün insanların ziyanda olduğunu belirtmiştir. Bu dört özellik; iman etmek, iyi ameller işlemek, insanlara hakkı tavsiye etmek ve sabra sarılmaktır. Aziz Kardeşlerim! İnsanın sermayesi ömrüdür. Ömür ise her gün, her saat ve her an tükenip gitmektedir. Bu ömür, insanın kendi mülkü değil, Allah’ın mülküdür ve ödünç bir sermayedir. Büyük İslam âlimi Fahreddin Râzi, tefsirinde şöyle anlatır: “Buz satan birisi pazarda şöyle bağırıyordu; ‘Sermayesi eriyen bu insana merhamet edin!’ Onun sözünü işitince, ‘Bu, Asr Suresi’nin anlamıdır.’ dedim.” İnsana verilen ömür buz misali hızla eriyip gitmektedir. Eğer bu hazineyi ziyan eder veya yanlış yere harcarsa, insanın hüsranına sebep olur. Kıymetli Müminler! İnsanın kurtulması için iman etmesi, yani Allah’a hakkıyla inanıp, indirdiğini tasdik etmesi gerekir. Ancak kurtuluşa ermek için sadece iman etmek yeterli değildir. İman ile birlikte salih amel gereklidir. Kurtuluşa ermenin üçüncü şartı, hakkı tavsiye etmektir. Hakkı tavsiye edenler; gayretleri hakka yönelik, imanları, amelleri, sözleri hep haktan yana olanlardır. Bu insanlar riyakârlık yapmazlar. Aziz Cemaatim! İman edip gereğini yerine getirmek, salih amel işlemek ve hakkı tavsiye etmek hiç de kolay değildir. Bunun için zamanın belalarına, nefislerin yönelişlerine, karşılaşılacak eziyetlere ve zorluklara katlanmak gerekecektir. Bu da ancak sabırla mümkündür. Hüsrana uğramaktan kurtulmanın dördüncü şartı da sabırdır. Hutbemi bir ayet meali ile bitiriyorum. “(Habîbim!) İman edip salih amel işleyenlere, içinden ırmaklar akan cennetler olduğunu müjdele!” HAZIRLAYAN: Mehmet Ali ARACI ÜNVANI: Piri Mehmet Paşa Camii – Karatay/KONYA Konya Müftülüğü’nün 09.09.2011 Tarihli Hutbesidir

Farz Bir İbadet Olarak Oruç

İmam Hatib — Thu, 04 Aug 2011 04:58:55 +0000

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى

الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ¹

وَ قَال رَسُول اللّه

من صام رمضان إيمانا واحتسابا غفر له ما تقدم من ذنبه ²

Farz Bir İbadet Olarak Oruç

Aziz Müminler

Recep ayı ile başlayıp Şaban ayı ve kandillerle devam eden manevî bir atmosferden geçerek, üç ayların sonuncusu, on bir ayın sultanı Ramazan’a erişmiş bulunuyoruz.

Diğer zamanlara göre Ramazan’ın manevi hayatımızda ayrı bir yeri, ayrı bir önemi vardır. Allah-u Teâlâ bunu bize şöyle bildiriyor: “Ramazan ayı, insanlara yol gösterici, doğrunun ve doğruyu eğriden ayırmanın açık delilleri olan Kur’an’ın indirildiği aydır.”³ Değerli Kardeşlerim Ramazan’ın ve bu ayda tutulan orucun fert ve toplum için birçok faydası vardır. Ramazanda, tövbe ve dualarımızla günahlarımızdan arınırız. Oruç sayesinde açların halini anlarız, yoksulluk içinde kıvranan, bir dilim ekmeğe, bir kaşık çorbaya muhtaç olan insanları düşünürüz. Aç kalarak, hem Allah’ın bize bahşettiği nimetlerin kıymetini anlarız, hem de yoksullara yardım etmenin insani bir görev olduğunu idrak ederiz. Ramazan orucunun farz kılınmasının hikmeti, mü’minlerin kötülüklerden arınması, güzel meziyetlerle donanmasıdır. Öyleyse oruçlarımızı, farz kılınma hikmetine uygun bir şekilde tutmalıyız; sevabını azaltacak davranışlardan sakınmalıyız. Rasulullah (sav) bu konuda şöyle buyurur: “Biriniz oruçlu olduğunda çirkin söz söylemesin, kimseyle çekişmesin. Şayet birisi kendisine sataşırsa ‘Ben oruçluyum, ben oruçluyum’ desin.4 “Kim, yalan sözü ve yalan ile iş yapmayı bırakmazsa Allah’ın onun yemesini ve içmesini terk etmesine ihtiyacı yoktur.”5 Bir başka hadis-i şerifte de şöyle buyrulur: “Cennette Reyyan adında bir kapı vardır ki, buradan kıyamet gününde sadece oruç tutanlar cennete gireceklerdir.”6 Oruca başlarken düşüncemizin hareket noktası Yüce Mevla’mızın emrini yerine getirip rızasını kazanmak olmalıdır. Orucu perhizden ayıran şey, tüm amellerimizde olduğu gibi niyetlerimizdir. Ramazan ayında kötü alışkanlıklarımızı, kusur ve günahlarımızı terk etmeli, bütün varlığımızla Yüce Allah’a yönelmeliyiz. Bu ayı ibadet, dua, hayır ve hasenatla ihya etmeli, bol bol Kur’an okumalıyız. Camilerde okunan mukabeleleri takip etmeli, evlerimizde Kur’an okuma programları düzenlemeliyiz. Hayatımızın müstesna zaman dilimlerinden olan bu mübarek ayda sevabın doruk noktasına çıkmaya gayret edelim. Bu fırsatların bir daha ne zaman elimize geçeceğini bilmediğimiz için iyi değerlendirelim. Allah makbul ve verimli bir Ramazan geçirmeyi tüm İslam âlemine nasip eylesin. HAZIRLAYAN:Mehmet Fatih EROLTEKİN ÜNVANI: Kandil Kuyularyurdu Camii İ.Hatibi CİHANBEYLİ / KONYA Konya Müftülüğü’nün 05.08.2011 Tarihli Hutbesidir. Kaynaklar 1) Bakara,2/183 2) Buhari, İman 28;Müslim,Salatü’l Müsafirin 13 3) Bakara,2/185 4) Buhari, Savm2 5) Buhari,Savm8 6) Müslim,Siyam166

İslam’da Ailenin Önemi

İmam Hatib — Fri, 06 May 2011 04:47:52 +0000

وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُو

(Rum, 30/21)

İslam’da Ailenin Önemi

Muhterem Müslümanlar! Aile, insanın içinde doğduğu, büyüdüğü, ilk eğitimini aldığı en küçük sosyal topluluktur. Evlenmek ve aile kurmak insanın fıtratında vardır. Yeryüzünde yaşayan ilk karı koca Hz. Âdem ve Hz. Havva’nın evlatları ile beraber bir aile yuvası kurmaları bunu gösterir. Daha sonraki bütün dinler ve bütün peygamberler de evlilik ve aileyi teşvik etmişlerdir. Kur’an-ı Kerim de: “İçinizden, kendileriyle huzura kavuşacağınız eşler yaratıp; aranızda muhabbet ve rahmet var etmesi, onun (Allah’ın) varlığının belgelerindendir. Bunlarda, düşünen millet için dersler vardır.”[1] buyurulmaktadır. Peygamberimiz (s.a.v.) de: “Ey gençler! Evlilik yükümlülüğüne gücü yetenleriniz hemen evlensin. Çünkü evlilik, gözü ve ırzı harama karşı daha fazla korur.”[2] buyurmaktadır. Aziz Cemaat! Aile, sadece insan neslinin devamı için değil insanın beden ve ruh sağlığı, huzur, mutluluk ve terbiyesi için de gereklidir. Ailenin huzur ve mutluluğu, toplumun huzur ve mutluluğu demektir. Bu nedenle mutlu ve erdemli bir toplum oluşturmak için dinimiz, evlenip aile kurmayı kolaylaştırmış, insanları aile kurmaya teşvik etmiştir. Kıymetli Müslümanlar! Günümüzde değişen yaşam koşulları ve hayata bakış açısı, kültür ve düşünce dünyamızla birlikte, aile hayatımızı da etkilemiş, aile yapımızda sarsılmalar baş göstermiştir. Kitle iletişim araçlarının artmasıyla birlikte, gelenek, ahlak ve kültürümüzde meydana gelen tahribat had safhaya ulaşmıştır. Cehalet, her şeyin mubah sayılması, mahremiyet sınırlarına tecavüz, televizyonda oynatılan dizilerin olumsuz etkisi, çeşitli yollarla müstehcenliğin ve fuhşun özendirilmesi, reklâm endüstrisi sayesinde tüketim arzu ve çılgınlığının körüklenmesi, eşlerin birbirlerine zaman ayırmaması gibi faktörler, aile geçimsizliklerinin, boşanma davalarının ve gayr-ı meşru ilişkilerin artmasına sebep olmuştur. Muhterem Müminler! Aile bireyleri, yuvalarının devamını sağlamak için birbirlerine karşı saygılı ve hoşgörülü olmalı, birbirlerinin küçük kusurlarını büyütmemeli, birbirlerini kırıp incitmemeli, aile içindeki problemleri kendi aralarında çözmeli, geçimsizliğe ve boşanmaya sebep olacak her türlü davranıştan özenle kaçınmalıdırlar. Hutbemi, Allah Rasulü’nün hane-i saadetindeki aile saadetinin bizim hanelerimizi de kaplamasını niyaz ederek bitiriyorum. HAZIRLAYAN: ESMA ERTEN ÜNVANI: MERKEZ VAİZİ Konya Müftülüğünün 06.05.2011 Tarihli Hutbesidir.

[1] Rum, 30/ 21

[2] Buhari, Nikâh, 1.

Göz Aydınlığımız Çocuklar

İmam Hatib — Thu, 21 Apr 2011 17:50:53 +0000

وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْأَزْوَاجِنَاوَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامً

(Furkan, 25/74)

Göz Aydınlığımız Çocuklar

Muhterem Müslümanlar! Hayatın süsü, ailenin neşe ve huzur kaynağı olan çocukları Rabbimiz, göz aydınlığı olarak nitelendirmektedir. Çocuklar Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in hayatında müstesna bir yere sahiptirler. Bu sebeple peygamberin çocuklara karşı davranış modelinin göz önüne alınması son derece önemlidir. Çünkü çocukları onun kadar hiç kimse sevmedi ve Rasulullah (s.a.v.) kadar hiç kimse onlara değer vermedi. Allah elçisi sıfatı ile gönderildiği toplumun kınamalarına ve alaylarına aldırmadan çocukları bağrına bastı, sırtında taşıdı ve onların oyunlarına katıldı. Muhterem Cemaat! Hz. Peygamber (s.a.v.)’in çocuklarla ilişkisi konusunda özellikle torunları Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin ile olan örnekler daha çok göze çarpmaktadır. Hz. Peygamber’i torunu Hz. Hasan’a sevgi ve şefkatle sevip öperken gören Akra b. Habis’in: “Benim on çocuğum var, onların hiç birisini böyle öpmedim” sözlerine karşılık, Hz. Peygamber (s.a.v.): “Şayet Allah (c.c.) senin kalbinden merhameti söküp atmışsa ben ne yapıyım. Merhamet etmeyene merhamet edilmez”[1].buyurmuştur. Hz. Hüseyin ile ilgili bir olayı Ümmü’l-Fadl haber vermektedir: “Hz. Hüseyin’i emzirmekte olduğu bir sırada Hz. Peygamber içeri girer, ondan torununu ister ve kucağına alır. Bu esnada Hz. Hüseyin Hz. Peygamber’in üzerine küçük abdestini yapmaya başlar. Ümmü’l-Fadl bu duruma müdahale etmek isteyince Hz. Peygamber izin vermez ve bekler. Daha sonra torununun kirlettiği yeri su ile temizler.”[2] Muhterem Cemaat! Hz. Muhammed (s.a.v.)’in, eğitiminde sevgi ve şefkatten ayrılmadığını görmekteyiz. Enes (r.a) kendi eğitimiyle ilgili olarak : “On yıl Rasulullah’a hizmet ettim. Bu hizmet esnasında bir kere olsun ne vurdu, ne kötü söyledi, ne azarladı, ne surat astı, ne de ayıpladı. Yaptığım bir şey için bunu niye böyle yaptın; yapmadığım bir emri için de niye yapmadın diye beni sorgulamadı.”[3] demiştir. Kendisi yanına getirilen tüm çocuklara bereketli yaşam, hayırlı ibadet, bol ve temiz rızık için dua etmiş,[4] kötü duadan hiç hoşlanmamış ve çocuklara beddua edilmesini yasaklamıştır.[5]Kız olsun erkek olsun çocukların arasında adaletli davranılmasını emretmiştir. Kızını öpmeyip oğlunu öpen bir kimseyi uyarmış,[6] çocuklarından birisine mal verip de diğerlerine vermeyen bir kimseye de itiraz etmiştir.[7] Aziz Müslümanlar! Hutbemizi girişte okuduğum ayeti kerimede bize öğretilen dua ile bitiriyorum: “Ey Rabbimiz! Eşlerimizi ve çocuklarımızı bize göz aydınlığı kıl ve bizi Allaha karşı gelmekten sakınanlara önder eyle diyenlerdir.”[8] HAZIRLAYAN: Fahriye ULAŞ ÜNVANI: Konya Merkez Vaizi Konya Müftülüğünün 22.04.2010 Tarihli Hutbesidir

[1] Buhari, Edep, 18

[2] İbn Mâce, Rüya, 10

[3] _{Tirmizi, Birr, 69}

[4] _{Buhari, Daavat, 34}

[5] _{Müslim, Fedailu’s-Sahabe, 2481}

[6] _{Heysemi, Mecmeu’z-Zevaid, VIII\156}

[7] _{Buhari, Hibe ,2587}

[8] _{Furkan, 25/74}

İbadetlerde Devamlılık

İmam Hatib — Thu, 27 Jan 2011 01:07:03 +0000

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ

(Hicr , 15/99)

İbadetlerde Devamlılık

Muhterem Müslümanlar! Mükemmel bir plana göre yaratılan kâinatta, hiçbir varlığın başıboş olmadığını, her bir varlığın yaratılışına uygun olarak görevini yerine getirdiğini görüyoruz. Bütün varlıkların, hizmetine sunulduğu insanın, yaratılış gayesini ise Allah (c.c.): “Ben cinleri ve insanları ancak bana kulluk etsinler diye yarattım.”[1] buyurarak bizlere bildiriyor. Demek ki, dünyaya gelişimizin asıl gayesi Allah’ı tanımak ve ona ibadet etmektir. Değerli Mü’minler! İbadet, Allah’a gönülden yönelme ve ona itaat etme demektir. Allah’ın eşsiz büyüklüğü karşısında insanın kendi aczini ve ihtiyacını ona arz etmesi ve ondan yardım dilemesidir. İnsanın kendisine lütfedilen sayısız nimetlere karşılık, Allah’a minnet duyması, ona bağlanması, onun emir ve yasaklarına riayet etmesi kulluğunun gereğidir. Buluğ çağından itibaren başlayıp, hayat emanetinin teslim edilmesine kadar devam etmesi gereken bu görev, sadece belirli gün ve gecelere bağlı değil, bilakis bütün hayatı kapsamaktadır. Hz. Peygamberin, amellerin devamlılığı konusundaki uygulamaları ve sözleri de bu izahımızı teyit etmektedir. Mü’minlerin annesi Hz.Aişe (r.anha)’nın rivayet ettiğine göre Resûl-i Ekrem (s.a.v) şöyle buyurmuşlardır: “Allah indinde amellerin en makbulü, az da olsa devamlı olanıdır.”[2] Vücudumuz nasıl maddî gıdalara ihtiyaç duyuyorsa, ruhumuz da manevî gıdamız olan ibadetlere ihtiyaç duyar. Nasıl ki haftada bir defa yiyip içmek suretiyle bedenin maddî ihtiyaçları karşılanmıyor ise, haftada bir gün Cuma namazı kılmak veya yılda sadece Ramazan ayında ibadet etmekle manevî ihtiyaçlar da karşılanmış olmaz. Aziz Mü’minler! Kulluk, süreklilik ister. Kullukta kesinti, tatil, izin, ara verme, istirahat gibi dünyevi işlerde görülen kavramlar yoktur. Hutbemin başında okuduğum ayet-i kerimede Yüce Allah (c.c.) kullukta sürekliliğin esas olduğunu Resûlüllah (s.a.v)’in zatında açıkça ifade etmektedir:“Sana ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et.”[3] Cenab-ı Hak bir başka ayette ise şöyle buyurmaktadır: “Ailene namaz kılmalarını emret, kendin de onda devamlı ol.”[4] Görüldüğü gibi dinimizde ibadetlere devamlılık teşvik edilmiştir. Devamlı surette yapılan ibadetlerin az da olsa, ara sıra yapılan ibadetten hayırlı olduğu anlaşılmaktadır. Muhterem Müslümanlar! Yaratılışımızın gayesine uygun olarak hareket edelim, verilen nimetlere karşı en büyük şükür ifadesi olan ibadetlerimizi ihlâs ve samimiyetle devamlı olarak yerine getirelim. Yaptığımız her işte Allah’ın rızasını gözetelim. Bir mü’min olarak, bize emanet olarak verilen hayatın tükendiğini unutmayalım. Aynı şekilde Allah’a kulluk ve ibadetin ebediyete uzanan çizgide sürekli devam etmesi gerektiğini de aklımızdan asla çıkarmayalım. İLİ : KONYA AY/YIL : OCAK-2011 TARİH : 28.01.2011 HAZIRLAYAN : SÜLEYMAN ATA GÖREVİ : KONYA MERAM GÜL CAMİİ İMAM HATİBİ

[1] Zariyat, 51/56 [2] Buhari, İman, 32 [3] Hicr 15/99 [4] Ta-ha 20/132

Aşure

İmam Hatib — Wed, 08 Dec 2010 23:07:42 +0000

وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ اَوْ يَقْتُلُوكَ اَوْ يُخْرِجُوكَ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُۜ وَاللّٰهُ خَيْرُ الْمَاكِرينَ

Enfal 8/30

Aşure

Muhterem Müslümanlar! Tarihte bazı zaman dilimleri vardır ki, bu zaman dilimlerinde meydana gelen hadiseler, sebep ve sonuçları itibariyle, tarihin akışını değiştirmiş ve tarihte derin izler bırakmıştır. İnsanlık tarihinde çok büyük öneme sahip olan bu hadiselerden biri de içinde bulunduğumuz Muharrem ayında gerçekleşen Hz. Peygamber’in (s.a.) Mekke’den Medine’ye hicretidir. Bilindiği üzere, kameri aylara göre, Muharrem ayı hicri yılbaşıdır. Yani kameri yılın birinci ayıdır. Hicri takvim buna göre düzenlenmiştir. Muhterem Mü’minler! Allah (c.c.) tarafından insanlığın kararan gönlünü aydınlatmak, insanlık onurunu yeniden inşa etmek üzere gönderilen Hz. Muhammed’i (s.a.) ve onun şanlı ashabını, hicrete zorlayan, zülüm ve işkencenin bir örneğini daha insanlık tarihinde görmek mümkün değildir. Müslümanlar, Miladi 622 yılının Muharrem ayında, gizli gizli Medine’ye hicret etmeye başlamışlardı. Bu arada müşrikler Peygamberimizin Medine’ye hicret etmesini istemiyorlardı. Böyle bir durumda Medine’nin güçlü bir devlet haline gelip, bunun da kendi saltanatlarının sonu olacağını biliyorlardı. Müşrikler ortaya çıkan bu yeni durum üzerine Dâru’n-nedve’de bir toplantı yapıp ne yapmaları gerektiğine dair bir karar aldılar. Alınan bu karara göre sevgili Peygamberimiz(s.a.) Mekke’nin değişik ailelerine mensup bir grup genç tarafından öldürülecekti. Böylelikle Peygamberimizin ailesi bütün bir Mekke halkını karşılarına alamayacak, diyete razı olacak ve müşrikler Peygamberimizden ve onun kutlu mesajından kurtulmuş olacaklardı. Müşriklerin bu konuşma ve planları Enfal Suresi’nin 30.ayetinde şöyle haber verilmektedir: “Ey Habibim! Hatırla şu zamanı ki inkar eden (Mekkeli müşrikler) seni bir yere kapatmak veya öldürmek, yahut da (Mekke’den) çıkarmak için sana tuzak hazırlıyorlardı. Onlar sana tuzak kurarken Allah da onlara tuzak kuruyordu. Allah tuzakların en iyisini kurar.”[1] İşte İslam tarihinin en büyük hadisesi olan hicret bu zor şartlar altında gerçekleşmiştir. Kıymetli Müminler! Hicri yılın ilk ayı olan Muharrem’in 10. gününe Aşure günü denilmektedir. Rasulullah (s.a.) Medine’ye hicret ettiğinde oradaki Yahudilerin kutsal saydığı günler arasında, aşure günü de bulunuyordu. Peygamberimiz (s.a.) Yahudilerin bu günde oruç tutuklarını görmüş ve niye oruç tuttuklarını sormuştu. Yahudiler, Musa ve kavmi bu günde Firavun’un şerrinden kurtuldukları için bu orucu tuttuklarını söyleyince Peygamberimiz (s.a.): “Biz Musa’ya sizden daha yakınız.” buyurdu. Sadece Muharrem’in onuna mahsus olmamak üzere başına veya sonuna birer gün ilave edilerek oruç tutulmasını tavsiye etti[2] ve bu günlerde oruç tutmanın fazileti ile ilgili olarak şöyle buyurdu: “Ramazan ayından sonra en faziletli oruç, Muharrem ayında tutulan oruçtur.”[3] Aziz Mü’minler! Aşure gününde bir bayram havası estirmek, sevinç gösterisinde bulunup, değişik gıda maddelerinden meydana gelen bir tatlı pişirip dağıtılması hususunda Hz.Peygamber’den gelen herhangi bir sahih rivayete rastlanmamaktadır. Sadece asırlardan beri Müslümanlar arasında birlik ve beraberliğin oluşmasına izzet ve ikrama sebep olan bu güzel gelenek günümüz Müslümanlarınca da büyük bir heyecanla sürdürülmektedir. Bu güzel hasletlerimizin birlik ve beraberliğimize vesile olması duygu ve düşünceleriyle hepinizin hicri yılbaşınızı kutluyorum. HAZIRLAYAN: Ali Osman YILMAZ ÜNVANI: Gökpınar Beldesi Horzumlar C.İ.H. ÇELTİK / KONYA Konya Müftülüğü’nün 10.12.2010 Tarihli Hutbesidir.

[1] Enfal 8/30 [2] bkz. İbn Mâce, Sıyâm, 31. [3] İbn Mâce, Sıyâm, 43.

İslam’da İnsana Verilen Değer

İmam Hatib — Thu, 02 Dec 2010 13:54:43 +0000

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ

Tîn 95/4

İslam’da İnsana Verilen Değer

Muhterem Müslümanlar! İslam Dini insana özel bir değer vererek, onun şerefli ve üstün bir varlık olduğunu bildirmiştir.[1] Ona, yaşama, mülk edinme beden ve ruh sağlığını koruma, istediği dini benimseme ve gereklerine göre hareket etme gibi haklar vermiş ve bu hakları dokunulmaz ilan etmiştir. Kişinin dinine, diline, ırkına, cinsiyetine, malına ve makamına göre yapılan ayrımları da kabul etmemiştir. İnsan, Allah’ın yeryüzündeki halifesidir. Yüce Allah: “Hatırla ki, Rabbin meleklere: “Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım.” dedi.”[2] Tîn Suresi’nde de: “Biz insanı en güzel biçimde yarattık.”[3] buyurarak insanın en değerli varlık olduğuna işaret etmiştir. İnsan böylesine mükerrem bir varlık olunca insana hizmet ve insanlık haysiyetini koruma adına yapılan her çalışma kutsaldır, değerlidir. İslam insanın yaşam hakkını kutsal saymıştır. “…Bir cana kıyan kimse, sanki bütün insanları öldürmüş gibidir; birine hayat veren kimse de bütün insanlara hayat vermiş gibidir…”[4]ayeti dinimizin insan hayatına ne derece değer verildiğinin en güzel belirtisidir. Fakir düşerim, besleyemem düşüncesiyle çocuk aldırmak, doğmuş çocukları sokağa atmak veya ölüme terk etmek haramdır, cinayettir. Yüce Allah; “Yoksulluk korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin, onları da sizi de biz rızıklandırırız. Onları öldürmek gerçekten büyük bir günahtır.”[5] buyurmaktadır. Değerli Mü’minler! İslam, insana işkenceyi asla tasvip etmez. Bir Hadis-i Kutsî’de Yüce Allah: “Kullarıma işkence etmeyiniz.”[6] buyurmaktadır. “Öldüreceğiniz bir kuduz köpek dahi olsa eziyet etmeyiniz.” buyuran bir Resulün öğretisinde insana eziyet edilebilir mi? Yüce Allah insanı kıymetli bir varlık olarak yarattığı gibi insana dokunulmazlık da vermiştir. Şöyle ki, İnsanın gıybetini yapmayı, gönlünü kırmayı ve söz taşımayı da yasaklamıştır. Kur’an-ı Kerim de: “Allah’ın rahmeti sayesinde sen onlara yumuşak davrandın, eğer kaba ve katı yürekli olsaydın onlar senin etrafından dağılıp giderlerdi…”[7] buyurmuştur. Hz. Peygamber ise “Allah’tan uzak olan insanlar katı kalplilerdir”[8] ifadesiyle bir gönül insanı olmanın önemini ifade etmiştir. Aziz Mü’minler, Her iyiliğin bir sadaka olduğunu söyleyen Peygamberî mesajın muhatabı olan biz Müslümanların, insana hayat veren ve insanı yücelten değerleri, tüm insanlığa tanıtmak sorumluluğu ve zorunluluğu unutulmamalıdır. İslam’ın doğru anlaşılması ve anlatılmasındaki sorumluluk kadar, insana, onun hayatına, onuruna sahip çıkmak da bir sorumluluktur. İslam’ın insana verdiği değer; sevgi temelinde Hz. Peygamber’in şu altın sözlerinde şekillenmiştir: “İman etmedikçe cennete giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe de asla iman etmiş olamazsınız.”[9] Burada insana verilen değerin hem dünya hayatına hem de ahiret hayatına olumlu yansımalarına dikkat çekilmektedir. Yüce Allah bizle ayet ve hadisler ışığında insana gereken önemi ve değeri vermeyi nasip etsin. HAZIRLAYAN: Ali Osman KORKMAZ ÜNVANI: Yeniceoba Fatih C. İmam Hatibi – CİHANBEYLİ /KONYA Konya Müftülüğü’nün 03.12.2010 Tarihli Hutbesidir.

[1] bkz. İsrâ 17/70 [2] Bakara 2/30 [3] Tîn 95/4 [4] Mâide 5/32 [5] İsrâ 17/31 [6] Ahmed b. Hanbel, Müsned, IV/172,173. [7] Âl-i İmrân 3/159 [8] Tirmizî, Zühd, 47. [9] Müslim, Îmân, 93.

Zekât ve Fıtır Sadakasının Önemi

İmam Hatib — Wed, 18 Aug 2010 09:27:39 +0000

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِِ

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ

وَآتَوُاْ الزَّكَاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ

وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ

Bakara, 2/ 277

Zekât ve Fıtır Sadakasının Önemi

Muhterem Mü’minler! Kelime anlamıyla zekât; temizlik, artmak, bereketli olmak, iyi ve düzgün olmak manasına gelir. Dini anlamıyla ise; Allah’ın, belirli yerlere sarf edilmek üzere dince zengin sayılan kişilerin mallarından belli bir payın alınması işlemini ifade eder. Veren kimseyi cimrilik kirlerinden ve günahlardan temizlediği ve malında berekete vesile olduğu için, kelime manası ile dini manası arasında bir bağ vardır. Hicretin ikinci yılında, Ramazan orucundan sonra farz kılınan zekât, İslam’ın beş şartından birisidir. Kur’an-ı Kerim’de zekâtı emreden pek çok ayet vardır. Bunlardan birisi:“İman edip iyi işler yapan, namaz kılan ve zekât verenler var ya, onların mükâfatları Rableri katındadır. Onlara korku yoktur, onlar üzüntü de çekmezler.”^{^[1]} mealindeki ayettir. Bu ayette beraber zikredilen namaz ve zekât kelimeleri Kur’an-ı Kerim’de aynı ifade ile birçok yerde daha tekrarlanmıştır. Muhterem Cemaat! Fıtır sadakası, ramazan ayı’nın sonuna yetişen ve aslî ihtiyaçlarından başka en az nisab miktarı mala sâhip bulunan her müslümanın vermesi gereken vâcib bir sadakadır. Buna yalnız “fıtra” da denir. Bu kelime halk arasında “fitre” şeklini almıştır. Fıtır sadakası, insanın yaradılışına bir şükür olmak üzere sevap kazanmak kastıyla verilen sadaka demektir. Fitre, orucun kabulüne, ölüm sekeratından ve kabir azâbından kurtuluşa bir vesiledir. Yoksulların ihtiyaçlarını gidermek ve bayram gününün neşesinden onların da istifade etmeleri için bir yardımdır. Bu cihetle fitre, insanî bir hayır ve medeni bir vazifedir. Zekât ve fıtır sadakası, aynı zamanda günahlardan temizlenme ve arınma vesilesidir. Bu gerçeği Kur’an-ı Kerim,“Onların mallarından zekât al. (Böylece) zekâtla onları (günahlardan) temizlersin ve arıtıp yüceltirsin…”[2] Ayetiyle dile getirirken, sevgili Peygamberimiz (s.a.) de “…Suyun ateşi söndürmesi gibi sadaka da günahları giderir…”[3] buyurmaktadır. Mali bir ibadet olan zekât ve fıtır sadakasının, muhatabı incitmeden, insan onuruna yakışır şekilde verilmesi gerekir. Gösteriş amacıyla, fakirin onurunu zedeleyecek şekilde yapılan yardımlardan sevap elde edilemeyeceği, hatta bunun büyük bir vebal olacağı iyi bilinmelidir. Aziz Mü’minler! Yüce Allah’ın bizlere emanet olarak lütfettiği malın ve mülkün sorumluluğunu bilelim. Bizim için bir arınma ve yücelme vesilesi olduğu bilinciyle zekât ve fıtır sadakası ibadetini en güzel şekilde yerine getirelim. Yüce Rabbimizin rızasını gözeterek vereceğimiz zekâtın, fitrenin ve yapacağımız diğer güzel amellerin sevaplarımızı çoğaltacağının ve malımıza bereket, hayatımıza huzur getireceğinin bilincinde olalım. Zekât vermemenin de büyük bir vebal olduğunu unutmayalım. Hutbemi bir ayet mealiyle bitiriyorum. “…Altın ve gümüşü biriktirip gizleyerek onları Allah yolunda harcamayanları elem dolu bir azapla müjdele. O gün bunlar cehennem ateşinde kızdırılacak da onların alınları, böğürleri ve sırtları bunlarla dağlanacak ve “İşte bu, kendiniz için biriktirip-sakladığınız şeylerdir. Haydi, tadın bakalım biriktirip sakladıklarınızı” ! denilecek.” [4] HAZIRLAYAN: İbrahim ATALAY Kolukman Yaylası Camii İmam Hatibi – Emirgazi/ KONYA Konya Müftülüğü’nün 20.08.2010 Tarihli Hutbesidir.

[1] Bakara,2/ 277. [2] Tevbe, 9/103. [3] Tirmizî, İman, 8 [4] Tevbe, 9/34,35

Orucun Mahiyeti

İmam Hatib — Wed, 18 Aug 2010 09:20:50 +0000

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

Bakara 2 / 183

Orucun Mahiyeti

Aziz Mü’minler! İçerisinde bulunduğumuz Ramazan ayında oruç tutmak, İslâm’ın beş şartından biridir. Oruç Allah’ın rızasını kazanmak için ibadet maksadıyla gün boyu yemekten, içmekten, cinsel ilişkiden uzak durmak suretiyle yerine getirilen bir ibadettir. Her şeyin zekatı olduğu gibi, bedenin zekatı da oruçtur. Oruç, insanları dünyada kötülüklerden sakındıran, ahirette de cehennem azabından koruyan ve günahların bağışlanmasına vesile olan bir ibadettir. Cenâb-ı Hak Kur’ân-ı Kerim’de şöyle buyurur: “Ey îman edenler! Oruç sizden evvelkilerin üzerine farz kılındığı gibi sizin üzerinize de farz kılındı.”(1) Aziz Mü’minler! Oruç, mü’mini hayvani iç güdülerin pençesinden kurtarıp, melekliğe doğru yükselişin hür ve engin semasında kanat çırpmayı mümkün kılacak bir ruh olgunluğuna ve ermişlik sırrına kavuşturmaktadır. Oruç günahların mağfiret edilmesine bir vesiledir. Peygamber Efendimiz (s.a.v): ”Kim Ramazan orucunu, iman ederek ve mükafatını sadece Allah Teala’dan bekleyerek tutarsa, onun geçmiş günahları affolunur.”(2) buyurarak orucun günahlardan bağışlanma vesilesi olduğuna işaret etmiştir. Aziz Mü’minler! Oruç tutarken, sadece midemize oruç tutturmakla değil; kendimizi Cenâb-ı Hakk’ın hoşnut olmadığı (haram yememek, ilahi aydınlıktan uzaklaştırıcı olan şeylere bakmamak, yalan, ara bozuculuk, dedikodu, küfür gibi) şeylerden uzak tutmaya çalışarak; ruhumuza, aklımıza, kalbimize ve azalarımıza da oruç tutturmaya çalışmalıyız. Oruç riyânın en az karışacağı bir ibadet olduğu için sevabı en fazla olan ibadetlerden sayılmıştır. Peygamberimiz’den (s.a.v.) nakledildiğine göre, orucun bu yönüne ilişkin olarak Allah, “Oruç benim içindir; onun karşılığını ben vereceğim”(3) buyurmuştur. İnsan Allah’ın emrine hassasiyet gösterirse Cenâb-ı Hak da o kulunun işlerine hassasiyet gösterir, işlerini kolaylaştırır. Ama vurdumduymaz olursa, Cenâb-ı Hak katında da onun itibarı olmaz! O kul gerçek anlamda oruç tutmuş da sayılmazsı. Buradaki asıl mesele insanın nefsini terbiye etmesidir. Bir çok hikmeti olmakla beraber orucun mana ve mahiyeti budur. Muhterem Müslümanlar! Yüce Mevlâ’mız, böyle mübarek gün ve gecelerin hürmetine, tüm dünya Müslümanlarına, birlik, beraberlik ve İslâmi şuur nasip eylesin Müslümanların nefes alıp verdiği tüm beldeleri, zulüm ve fitne ateşinden muhafaza buyursun. Bütün mü’minlerin ramazan orucunu ve tüm ibadetlerini, hayırlı ve mübarek kılsın HAZIRLAYAN:Yusuf OYAN ÜNVANI :Merkez Camii Kebir C. İ.Hatibi – Emirgazi/ KONYA Konya Müftülüğü’nün 13.08.2010 Tarihli Hutbesidir. 1- Bakara, 183 2- Buhârî, “Savm”, 3- Buhârî, “Savm”, 2, 9;

Hz.Peygamberin Çocuk Sevgisi

İmam Hatib — Thu, 22 Apr 2010 18:06:59 +0000

الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا

(Kehf 18/46)

Hz.Peygamberin Çocuk Sevgisi

Muhterem Mü’minler! İslam, sevgi ve kardeşlik dinidir. Bu sevginin temeli, ailede başlar. Ailenin meyvesini çocuklar oluşturur. Cenab-ı Hakk çocuklarımızı “dünya hayatının süsü [1]” olarak tanımlar. Sevgili peygamberimiz (S.A.V)’de “Çocukları cennet bahçesinin çiçeği ve dünya metaının güzel kokulu reyhanları olarak nitelendirir.[2] Bu sebeple en değerli varlıklarımız olan çocuklarımızı Allahın rızasına uygun bir şekilde yetiştirip, topluma, millete yararlı birer fert olmaları için onları geleceğe iyi hazırlamak durumundayız. Bu eğitimin temeli de sevgiyle ve sevgiyi öğretmekle olur. Değerli Kardeşlerim! Her konuda bizlere rehber olan sevgili peygamberimiz (S.A.V.) in hayatına baktığımızda çocuklarla kurulan diyalogların, onun çocuklara yaklaşım tarzının en büyük örneklerini görüyoruz. Her şeyden önce onlara birey olarak değer veriyor ve onları sevdiğini açıkça gösteriyordu. Nitekim “ Bir babanın çocuğuna bırakacağı en büyük miras terbiyedir. [3]” buyurarak terbiye metotlarını bizzat yaşayarak gösteriyordu. Yumuşak bir tavırla çocuklara yaklaşıyor, Allahın yumuşak olanlara daha büyük sevaplar vereceğini söyleyerek[4] yumuşaklıktan uzak olanın bütün hayırlardan mahrum kalacağını bizlere ifade ediyordu.[5] Hz. Peygamberin hayatına baktığımızda çocuklarla çeşitli oyunlar oynadığını görüyoruz. Hz. Ömer (R.A)’dan rivayetler: “Hasan ile Hüseyin-i Hz. Peygamberin iki omzunda gördüm ve (onlara) altınızdaki at ne güzel dedim. Bunun üzerine Peygamber (s.a.v.) de: onlar ne güzel binicidir diye mukabelede bulundu.[6]” yine namaz esnasında Hz. Hasan ve Hüseyninin sevgili peygamberimizin omuzlarına çıktığı, peygamberimizin de ne güzel binittir sizin binitiz diyerek onları öpüp kokladığı hafızalarımızdadır. Yine Sevgili Peygamberimizin çocuklar arasında spor müsabakaları düzenlediği’nde, biliyoruz. Abdullah b. Haris diyor ki: Peygamber, (S.A.V.) Abbasın çocuklarını yanına getirerek, “kim önce koşup yanıma gelirse ona şu kadar ödül var” derdi. Çocuklar da koşarak gelirler, kimi Peygamberin sırtına, kimi omuzlarına çıkardı.[7] Hz. Peygamber çocuklarla şakalaşır, onları dinler, yolda onlarla selamlaşır ve onları üzgün görürse onlara moral verirdi. “Enes b. Malike”, Ey iki kulaklı diye hitap ederek onunla şakalaşır ve enes de buna çok gülerdi. Umeyr’e yanından ayırmadığı küçük kuşu ölünce çok üzülmüştü. Onu üzgün gören sevgili Peygamberimiz kuşun ne yapıyor? Diye ona sorarak hem onunla şakalaşıyor hem de kuşun öldüğünü bildiği halde onun gönlünü alarak ona moral veriyordu.[8] Muhterem Mü’minler! Bu ve buna benzer daha bir çok örnekle sevgili peygamberimiz, çocuklarla olan ilişkiler konusunda bizlere yol göstermektedir. Unutulmamalıdır ki; güçlü toplum, güçlü ailelerden oluşur. Aileleri güçlü kılan da sevgidir. Sevgi dolu ailelerde yetişen sevgi dolu çocuklar ise geleceğimizin teminatıdır. Bunun bilincinde olarak, çocuklarımızı sevelim ve onlara sevmeyi öğretelim. HAZIRLIYAN: Mehmet Fatih ÖZTÜRK ÜNVANI: Adnan Sürmegöz Nişantaş Köşe C. – SELÇUKLU/ KONYA Konya Müftülüğü’nün 23.04.2010 Tarihli Hutbesidir.

[1] Kehf, 18/ 46 [2] Tirmizi, M. Ehadis, s. 156 [3] Buhari, Edep, 22 [4] Müslim, Birr, 77 [5] Ahmed b. HANBEL, IV, 362 [6] Kenzul Ummal, VII, 106 [7] Ahmed b. Hanbel, I, 214 [8] Tirmizi, Birr, 57