Hutbeler - Haftanın Hutbesi : » Trabzon Müftülüğü

Ana – Babaya Hürmet

İmam Hatib — Thu, 26 Jan 2012 18:18:24 +0000

وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلاً كَرِيمًا

Nisa 4 / 36

Ana – Babaya Hürmet

Muhterem Müslümanlar!
Yeryüzünde hiç kimsenin çocuklarına ana ve babaları kadar yakın olamayacağını bilmeyen yoktur. Bizleri aylarca karnında taşıyıp doğuran, sudan, ateşten ve her türlü tehlikeden korumak için çırpınan, kucağında büyütüp, hastalığımızla hastalanan, sağlığımızla sevinen analarımızın üzerimizdeki hakları ve bizim onlara karşı ödevlerimiz saymakla bitmez. Aynı şeyleri babalarımız için de söyleyebiliriz. Daha dünyaya ayak basmadan doğumumuzu sabırsızlıkla ve heyecanla bekleyen, hiçbir şeye güç yetirmeye imkânımız yok iken her şeyimizle uğraşmayı zevk bilen, nafakamızı seve seve taşıyan, üstümüze titreyerek eğitim ve öğretimimiz için her türlü fedakârlığı göze alan, kendi sahip olmadığı bütün imkânlara bizi kavuşturmak için çırpınan babamızın haklarını da ne yapsak ödeyemeyiz.

Aziz Mü’minler!

Yüce Rabbimiz ve Sevgili Peygamberimiz ana ve babaya saygılı davranmayı, iyilik yapmayı defalarca emretmişlerdir. Cenab-ı Hak Kur’an da bu konudaki açık buyruklarını bizlere bildirmiş ve şöyle buyurmuşlardır. “Allah’a ibadet edin ve O’ na hiçbir şeyi ortak koşmayın. Ana-babaya, yetimlere, yoksullara, yakın komşuya, uzak komşuya, yanınızdaki arkadaşa, yolcuya, elinizin altındakilere iyilik edin. Şüphesiz, Allah kibirlenen ve övünen kimseleri sevmez” .1

Değerli Mü’minler!

Bu konuda insanın gözlerini yaşartan ve ana ile babaya bağlılığın önemini gözler önüne seren iki ayette İsra suresindedir.

Yüce meali şöyledir. “Rabbin, kendinden başkasına asla ibadet etmemenizi, anaya-babaya iyi davranmanızı kesin olarak emretti. Eğer onlardan biri ya da her ikisi senin yanında ihtiyarlık çağına ulaşırsa, sakın onlara “öf” bile deme, onları azarlama, onlara tatlı ve güzel söz söyle. Onlara merhamet ederek tevazu kanadını indir ve de ki; Rabbim! tıpkı beni küçükken koruyup yetiştirdikleri gibi sende onlara acı”. 2

Muhterem Müslümanlar!

Sevgili Peygamberimiz (SAV)’ in ana babaya saygı, bağlılık ve iyilik konularında güzel tavsiyeleri vardır. Bir kaçını nakledelim: “Allah’ın rızası ana ve babayı memnun ve razı etmekle kazanılır.”3 “Cennet anaların ayakları altındadır.”4 “Hiç şüphe yok ki üç kimsenin duası kabul olur. Mazlumun (zalime-bed) duası, misafirin (ev sahibine) duası ve ana babanın çocuğuna duası.” 5

Değerli Müslümanlar!

Özet olarak diyebiliriz ki; evlat ana ve babasının her yönde hizmetlerinde olmalı, imkânına göre onlara yeme, içme, giyme, sağlık ve barınma konularında harcama yapmalı, onları kıracak, üzecek söz ve davranışlardan kaçınmalı, onlara şefkat ve merhamet göstermeli, dost ve arkadaşları ile ilgi ve alakayı kesmemeli, onlara beş vakit namazın peşinden dua etmelidir.
Hutbemi hadis mealleriyle bitirmek istiyorum. “Ana ve babasına itaat eden, ikram ve ihsanda bulunana ne mutlu, Allah onun ömrünü artırsın.6
“Allah Teala bütün günahlar da dilediklerinin cezasını ahiret gününe erteler. Yalnız ana ve babaya karşı gelmenin cezası hariç. Allah Teala ana ve babasına isyan edenin cezasını ölmeden önce dünyada verir”7

Ali KANDİL
Akçaabat Vaizi
___________________
1 Nisa 4/36
2 İsra 17/23-24
3 Tirmizi, Birr, 3
4 Cami-us Sağir 1/42, No;3657
5 Tirmizi Birr 7
6 Mecmau-z-Zevaid 8/137
7 Et-Terğib ve’t-Terhib, 3/331

Aziz Şehitlerimize

İmam Hatib — Thu, 20 Oct 2011 13:09:44 +0000

إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْءَانِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ

Tevbe, 9 / 111

Aziz Şehitlerimize

Muhterem Müslümanlar! Bir cenaze gördüğü zaman “Sen git, biz de geliyoruz…” derdi Ebu’d-Derda’ hazretleri… Kardeşlerim! Cenazelerimiz, bizim istikbalimizdir. Bugün biz onları uğurlarız; yarın da başka kardeşlerimiz ilahî rahmetin kucağına tevdi ederler bizi. Uğurladıklarımız arasında öyleleri var ki, biz onlara ölü demeyiz. Çünkü onlar şehitlerimizdir. Biz onlara ölü demesek de, diyemesek de, acılarını kalbimizin ta derinliklerinde yaşarız. Onlar bizim babamızdır, kardeşimizdir, eşimizdir, evladımızdır. Onlar bu ülkenin doğusundan, batısından, köyünden veya kentindendir. Kim olurlarsa olsunlar, nereli olurlarsa olsunlar, onların her biri, hepimizin şehididirler. Bu toprakların üzerine bir damla şehit kanı düştü mü, acısı bütün vatanı sarar, ıstırap bütün milletin yüreğini sızlatır. Kardeşlerim! Biz her bir şehidimizin acısını ayrı ayrı duyarız. Her şehid haberiyle yüreğimizden bir parçanın daha koptuğunu hissederiz. Biliriz ki; “Toprak, eğer uğrunda ölen varsa vatandır” inancı acımızı hafifleten teselli kaynağımızdır. Bu yüzden feryat etmeyiz, bağırıp çağırmayız, taşkınlık yapmayız, alkışlarla, tezahüratlarla cenazelerimizi gösteriye çevirmeyiz. Acımız ve öfkemiz, bizi vakarımızdan, ağırbaşlılığımızdan uzaklaştırmaz. Öteden beri biz, şehitlerimizi, bir büyük milletin uğurlayışıyla uğurlarız: Tıpkı Rasulullah (s.a.s.)’ın ve onun sahâbilerinin yaptığı gibi. Onlar nice şehitlerini toprağın bağrına verdiler de mü’mine yakışan vakar ve olgunluktan asla taviz vermediler. Kardeşlerim! Bizler şehitlerimize dua ederken, onlardan da müjde alırız. Zira onlar, Allah’ın kendilerine vaat ettiği müjdeye kavuşmuş, bunu bizzat görmüş, ebedî saadetin nimetlerini bilfiil tatmaya başlamışlardır. Çünkü onlar “Allah yolunda öldürülenleri ölü sayma. Onlar hayattalar ve Rablerinin katında rızıklanıyorlar. Allah’ın kereminden onlara bağışladığı nimetlerin mutluluğu içinde, arkalarında olup da henüz kendilerine katılmamış kardeşlerine, onlar için hiçbir korku olmayacağını ve hiçbir şey için üzülmeyeceklerini müjdeliyorlar…”¹ İlâhi kelamının muhatabı ve “Şüphesiz Allah, mü’minlerden canlarını ve mallarını, kendilerine vereceği cennet karşılığında satın almıştır…”²beşâretinin güzide temsilcileridir. Rahmet Peygamberi ise; “Nefsim kudret elinde olan Allah’a yemin ederim ki, Allah yolunda savaşıp öldürülmeyi, sonra diriltilip yine öldürülmeyi, sonra diriltilip yine öldürülmeyi ne kadar çok isterdim.”³ buyurarak şehitliğin yüceliğine işaret etmiştir. Kardeşlerim! Son günlerde güvenlik güçlerimizi hedef alan menfur saldırılar neticesinde şehit olan evlatlarımıza Cenab-ı Hak’tan sonsuz rahmet, yaralılara acil şifalar, kederli ailelerine, yakınlarına, sevenlerine ve Aziz Milletimize başsağlığı, sabır ve metanetler diliyorum. Bu menfur saldırılar, Aziz Milletimizin ‘daha çok kardeş olma’ ve beraber yaşama azim ve kararlılığını ziyadesiyle arttıracaktır. Milletimizin birlik, beraberlik, huzur ve kardeşliğini bozmayı hedefleyen bu saldırıları gerçekleştirenler sahip olduğumuz kardeşlik ruhu ve iradesi karşısında emellerine asla ulaşamayacaklar ve hüsrana uğrayacaklardır. Gün, bu büyük acımızı yüreğimizin derinliklerinde hissederek, kardeşliğimizi, birlik ve beraberliğimizi tüm dünyaya gösterme, sabır ve metanet ile Aziz Şehitlerimize dua etme günüdür. Bu vesileyle evlatlarını bu ülke için feda eden ailelerimizin acısını yürekten paylaşıyor, şehit evlatlarımıza bir kez daha Yüce Allah’tan rahmet diliyorum. Hazırlayan ve Redaksiyon: D.İ.B. Hutbe Komisyonu ______________ 1-Âl-i İmran, 169-171 2-Tevbe, 111 3-Buhârî, Cihad, 7/2835

Hac ve Önemi

İmam Hatib — Thu, 13 Oct 2011 18:10:12 +0000

النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ الله غَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ

Ali İmran; 97

Hac ve Önemi

Muhterem Mü’minler! Mensubu olmakla şeref duyduğumuz dinimiz İslâm’ın, beş temel esasından biri de hac ibadetidir. Hem mali hem de bedeni ibadetlerimizden olan Hac ibadeti; Yüce Allah’a kulluk maksadıyla, belirli zamanda ihramlı olarak Arafat’ta vakfeye durmak, sonra Kâbe-i Muazzamayı usulüne göre tavaf etmektir. Sağlıklı olup, dinen zengin sayılan ve ergenlik çağına gelmiş bulunan, akıllı, hür, erkek ve kadın, her Müslüman’a ömründe bir defa hac yapmak farzdır. Haccın farziyeti Kitap, Sünnet ve İcma ile sabittir. Bu hususta Cenab-ı Hak Kutsal kitabımız Kur’an-ı Kerim’de, Ali İmran suresinin 97. ayeti celilesinde şöyle buyurmaktadır. “Yoluna gücü yetenlerin, o evi, (Kabe’yi) haccetmesi, Allah’ın insanlar üzerinde bir hakkıdır.”⁽¹⁾ Muhterem Müslümanlar! Hac; Irk, renk, dil ayrımı yapılmadan; dünyanın her tarafından gelmiş ve her türlü vasıf ve rütbelerden bertaraf olmuş olan Müslümanları bir araya getirerek kardeşlik bağlarını güçlendiren ilahi bir vecibedir. Hac; Küfrün boğulduğu ve Tevhid inancının yayıldığı mukaddes yerleri görmek, oradaki İlahi sırra ermek için Allah adına yola çıkan ehli hüccac’ın el açarak “Lebbeyk Allahumme Lebbeyk” “Buyur Allah’ım buyur, davetine icabet ettim” diye haykırıp yalvarış ve yakarışta bulunduğu bir yöneliştir. Hac; Mü’minlerin yıllık olağan kongresi ve ölümün, kıyametten sonra tekrar dirilişin ve mahşer yerinde toplanmanın adeta provasıdır. Hac; Allah cc.’ın rızasına eriştiren, dünya ve ahirette yüksek derecelere ulaştıran, Hak’kın seçilmiş kullarını arafatta buluşturan, inananları manevi kirlerden ve günahlardan temizleyen ulvi bir ibadettir. Bunun içindir ki, Peygamberimiz, şartlarına riayet edilerek ifa edilmesi halinde. Hac ibadetinin kul hakkı müstesna, bütün günahlardan temizleyeceğini şöyle açıklamıştır: “Bir kimse Allah için hacceder ve kötü sözlerden ve fenalıklardan uzak kalırsa, o anasından doğduğu günkü kadar temiz ve günahsız olur.”⁽²⁾ O Halde Değerli Kardeşlerim! Üzerimizde şartları oluşmuş ise hiç tehir etmeden hac görevimizi ifa edelim. Allah (c.c.) hacıyı da, hacının affını dilediği kimseleri de affeder bilelim.Hac yolculuğuna çıkmadan önce üzerimizde kul hakları varsa onları mutlaka ödeyelim. Beşeri hukumuz olan insanlarla helalleşelim. Dargınlarımız varsa barışalım.Böylece Cenab-ı Hak’kın huzuruna yüzümüz ak, başımız dik ve anlımız pak olarak gidelim. Hacca gitmeden önceki kötü hasletlerimizi terk edelim. Hac sonrası bütün söz ve davranışlarımızda yüce Mevlâ’mızın rızasını gaye edinelim. Hac ibadeti hayatımızın dönüm noktalarından birisi olduğunu; Hac sonrası, hacdan önceki kötü hasletlerin terk edilmesi, büyük meşakkatlerle yaptığımız hac ibadetinin kabulünün alametlerindendir unutmayalım. Bu kutsal yolculuk süresince söz ve davranışlarımızla, sabır ve tevazuumuzla, temiz kıyafetimizle, hoşgörü ve güler yüzlülüğümüzle cennet yurdumuzu ve necip milletimizi iyi temsil edelim. Ne Mutlu; Helal kazanıp, kazancını hak yolda harcayanlara, Müjdeler olsun; Haccı mebrur yapıp, manevi kir ve günahlardan arınanlara.

Hazırlayan: Ali YILDIRIM

Hamza Paşa Camii İmam-Hatibi – Merkez/TRABZON

______________ 1- Ali İmran; 97 2- Et-Tac; Kitabül Hac

Hz. Muhammed Sevgisi

İmam Hatib — Thu, 14 Apr 2011 14:28:07 +0000

قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّه فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Hz. Muhammed Sevgisi

Muhterem Müslümanlar!

Yüce Allah’ın insanoğluna ihsan ettiği ulvî duygulardan biri de sevgidir. İnancımızın ve ibadetlerimizin temelinde sevgi, daima ön plandadır. Allah’a imanımız da sevginin eseridir. Çünkü şuurlu bir iman ve ibadet ancak sevilen hak mabuda yapılır. Müslüman; Allah’ı ve Allah dostlarını seven insandır. Peygamberimiz. (s.a.s.) ise Allah dostlarının başında ilahi sevgiye ulaştıran rehberdir. Allah’a ve peygamberine olan sevgimiz, emirlerine uymak ve yasaklarından kaçınmakla mümkündür. Nitekim Kur’an-ı Kerim bu sevgiyi ispatlamanın yolunun Rasûlüne itaatten geçtiğini şöyle vurgulamaktadır. De ki: “Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki, Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah çok merhametli ve bağışlayıcıdır.“(1)

Bununla birlikte Yüce Allah Rasûlüne itaatin yanında müminlerden Hz. Peygamberin canını kendi canlarından bile üstün tutmalarını istemiş ve bu konuda şöyle buyurmuştur: “Peygamber, mü’minler için kendi canlarından ileridir. Onun eşleri de onların anneleridir.”(2)

Değerli Mü’minler!

Peygamberimizi canımızdan ve tüm sevdiklerimizden daha çok sevmek, ancak O’nun yolunda gitmekle olur. Nitekim Hz. Peygamber (s.a.s.) de kendisinin her şeyden, herkesten daha çok sevilmesi hususunda şöyle buyurmuştur. “Sizden biriniz, beni anasından-babasından, çoluk-çocuğundan ve bütün insanlardan daha çok sevmedikçe iman etmiş olamaz.”(3)

İşte bu sebeple, Hz. Peygamber’e gönülden inanan ashabı ondan gelen emirleri büyük bir teslimiyetle yerine getirdiler.
Ona derin saygı duydular, derdine ortak oldular. Ayağına batacak dikene bile razı olmadılar. Hidayetin insanlara ulaştırılmasında, O’na her zaman maddî ve manevî destekte bulundular. O’nu her şeyden fazla sevdiler. Hz. Ali’ye Rasûlullah’a olan sevginiz nasıldır? diye sorulduğunda O: “Resûlullalah’ı susuz bir insanın suya hasreti gibi severdik”(4) buyurmuştur. Ashabın. Hz. Peygamber sevgisini şu örnek çok güzel yansıtmaktadır. Ensardan bir kadına: babası, kardeşi ve kocasının savaşta şehit düştükleri haber verilince. O, hemen Rasûlullahı sormuş, sağlık haberini alıp, O’nu görünce, “Seni sağ olarak gördükten sonra, her musibet bana hafif gelir”(5) diyerek sevincini izhar etmiştir.

Aziz Mü’minler!

O halde; bizim için bir lütuf olan Hz. Peygamber (s.a.s.)’in Allah’ın elçisi olduğuna inanmanın yanında O’nu samimiyetle sevmeliyiz. Bugün o hayatta olmadığına göre O’nun sünnetini öğrenerek kendimize rehber edinmeliyiz. Adı anıldığında da salat-ü selam getirmeliyiz. Ayrıca Peygamberimize hürmeten ve dinimize yaptıkları hizmetlerden dolayı da O’nun hane halkının ve ashabının adı anıldığında sevgi, saygı ifadeleri kullanmalı ve duada bulunmalıyız.

______________ 1- Âl-i İmran.3l.

2- Ahzab, 6.

3- Buhari_r İman 8: Müslim, İman 70.

4- Nebhâni. Fezail-i Muhammediyye, s. 171 (çvr.)

5- İbn Hişam. Siret, 43.

İslam’da Çalışmanın Önemi

İmam Hatib — Wed, 16 Feb 2011 14:02:13 +0000

وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى

Necm 53 – 39

İslam’da Çalışmanın Önemi

Muhterem Müslümanlar! İslâm, madde ile mânâ, ruh ile beden, dünya ile ahiret arasında sarsılmaz bir denge kurmuştur. Bu itidal ölçülerine uyarak çalışanlar dünya ve ahiret saadetini elde etmiş olurlar. Bu gibi fertlerden meydana gelen toplumlar ise, yükselmenin, huzur ve saadetin zirvesine erişirler. Dinimiz, dünya ve ahiret mutluluğu için çalışmayı farz kılmış ve bütün Müslümanlardan bu farizayı yerine getirmelerini istemiştir. Şu halde Allah Teala’nın hoşnutluğunu kazanmak ve dünyaya geliş gayemizi gerçekleştirmek için çalışmayı en kutsal görevlerimiz arasında telakki etmeliyiz. İnsan, gerek bu dünyada, gerekse öteki dünyada, ancak kendi çalışmalarının karşılığını görecektir. İnsan ne ekerse onu biçer, ekmeden biçmek olmaz. Bu husus, Allah’ın Kur’an lisaniyle biz kullarına bildirdiği ilahi bir kanundur: Kur’an-ı Kerim’de: “Doğrusu insanın eline geçecek olan kendi çalışmasından başkası değildir”⁽¹⁾ buyurulmaktadır. Şöyle bir düşünelim. Âlem, feza dediğimiz şu ucu, bucağı olmayan boşluk içinde dönüp duruyor. Hiçbir zaman kendi seyrinden ve kendi faaliyetinden geri kalmıyor. Güneş, ay, gezegenler ve yıldızlar hareket halinde, yer yürüyor, gök yürüyor, hepsi çalışıyor, her şey çalışıyor. Şu cansız dediğimiz toprak yaratılışından beri her gün, her saat, her saniye bitmez, tükenmez değişiklik geçiriyor. Bulutlara su veriyor, bulutlardan su alıyor. Sırtında otlar, ekinler, ağaçlar yetiştiriyor. İçinde madenler bulunduruyor. Ya gök? O bizim dünyamız gibi milyonlarca dünyayı göğsünde taşıyor. Gök de tıpkı yer gibi çalışıyor. Cenab-ı Allah da gerçek keyfiyetini ve suretini bilmediğimiz bir şekilde kainatı idare ediyor. Allah her an bu kainata hayat veriyor, yaratmaya devam ediyor. “Göklerde ve yerde bulunan herkes O’ndan ister. O ise her an yaratma halindedir”²⁾ayeti bu gerçeğe işaret ediyor. Varlıklar, dilleri ve halleriyle, ibadet, rızık, affedilme ve benzeri konularda Allah’tan yardım isterler. Allah, diriltmek, öldürmek, değerli veya değersiz kılmak, zengin veya fakir yapmak, isteyene vermek ve benzeri işlerde her an kainatta tasarruf etmektedir. Madem ki, yer çalışıyor, gök çalışıyor, öyleyse bizim de Allah’ın kulları olarak çalışmamız, hem de çok çalışmamız gerekmektedir. Yüce Rabbimiz Kur’an’da hem dünya ve hem de ahiret için çalışmamız gerektiğini emrediyor: Kasas Sûresi’nin 77′ inci ayetinde: “Allah’ın sana verdiğinden (O’nun yolunda harcayarak) ahiret yurdunu ara. Ama dünyadan da nasibini unutma. Allah’ın sana ihsan ettiği gibi, sen de (insanlara) iyilik et…” buyurmaktadır. Ayet-i kerimeden de anlaşılacağı üzere, dinimiz yalnız ahiret için değildir. Eğer öyle olsaydı Allahü Teala Müslümanları hiç dünya hayatına getirmez, “Ben sizin Rabbiniz değil miyim ?”⁽³⁾ sorusuna: “Evet, sen bizim Rabbimizsin” cevabını veren ve böylece ilahi imtihanı kazananları, doğrudan cennetine sokardı. Değerli Mü’minler! Sevgili Peygamberimizin şu hadisi şerifleri bu konuda bizlere ne güzel fikir vermektedir: “Sizin hayırlınız, ne dünyasını ahiretine, ne de ahiretini dünyasına tercih edendir. Her ikisi için de çalışandır.”⁽⁴⁾ “Hiç kimse elinin emeğinden daha hayırlı lokma yemiş olmaz.”⁽⁵⁾ “İki gününü birbirine eşit geçiren aklanmıştır.”^6” “Amellerin en üstünü, helal kazanç sağlamak için çalışmaktır.”⁷ “Rızkını araştıran, bunun için çalışan kimse Allah yolunda cihat yapan gibidir.”⁽⁸⁾ “Başkalarına muhtaç olmamak, çoluk ve çocuğunun mutluluğu ve komşularına yardım niyeti ile dünya için çalışan ve helalinden para kazanmak isteyenler, yüzleri parlak olarak Allah’a ulaşacaklardır.”⁽⁹⁾ “Helalinden çalışarak, yorgun bir vaziyette yatağa giren insanın günahları affedilecektir.”⁽¹⁰⁾ Aziz Müminler! Müslümanlık, hayat dinidir, hareket ve çalışma dinidir, zenginlik dinidir. İslâm’ın beş şartından ikisi; Hac ve Zekat, çalışan ve zengin olanların yapabilecekleri ibadetlerdir. Allah Teala; “Yeryüzüne dağılın. Allah’ın lütfundan rızkınızı araştırın”¹¹‘ “Zerre miktarı iyilik yapan onu görecektir. Zerre miktarı kötülük yapan da onun karşılığını görecektir.”¹² buyurmaktadır. Hutbemi Peygamber Efendimiz (s.a.s.)’in duasıyla bitirmek istiyorum: “Allahım! Sıkıntı ve hüzünden, acizlik ve tembellikten, korkaklık ve pintilikten, insanların kahrından sana sığınırım.”^13” ______________ 1)- Necm, 39. 2)- Rahman, 29. 3)- Araf, 172 4)- Cami’üs-Sağir, c.2, s.116. 5)- Buhari, Buyu, 15. 6)-Keşf’ül-Hafa,c.2,s.123,H.No.1406 7)-Feyzül-Kadir, c.2, s26, H. No.1238. 8)- İhya, c.2, s.89. 9)- H.B. Cenbey, 40 Hadis, No.33. 10)- Cami’üs-Sağir, c.2, s287 11)- Cuma, 10 12)- Zilzal, 7-8. 13)- Tac, c.5, s.113.

İnsanın Yaratılış Gayesi

İmam Hatib — Thu, 06 Jan 2011 01:23:29 +0000

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ

İnsanın Yaratılış Gayesi

Muhterem Müslümanlar! Her şeyi mükemmel bir şekilde yaratmış olan Allah-u Teala, gayesiz (hiç bir varlığı gayesiz ve boş yaratmamıştır.) Her canlının yaratılışında bir gaye ve bir hikmet bulunmaktadır. Yeryüzünün en mükemmel ve en şerefli varlığı olarak yaratılan, akıl gibi daha nice üstün nimetlerle donatılan insanın da yaratılışı gayesiz ve boş değildir. “Sizi boşuna yarattığımızı ve tekrar bize döndürülmeyeceğinizi mi zannediyorsunuz.” (Mü’minin 115) “İnsan kendisinin başıboş bırakılacağını mı zanneder.”(Kıyame 36) anlamındaki Ayet-i Kerimeler insanın boşuna yaratılmadığını ve başıboş bırakılmadığını bildirirken, “Ben cinleri ve insanları sadece bana ibadet etsinler diye yarattım.”(Zariyat 56) anlamındaki Ayet-İ Kerime de insanın Allah’a ibadet etmek için yaratıldığını bildirmektedir. Muheterem Müslümanlar! İbadet; Gönülden ve isteyerek Allah-u Tealanın emir ve yasaklarına teslim olmak ve itaat etmektir. İnsan kendisini yaratan, yaşatan ve sayılması mümkün olmayan nimetleri ihsan eden Rabbine karşı teşekkür etmek için ibadet görevini yerine getirmelidir. Zira insan Allahın bunca nimetlerine karşı ilgisiz kalmamalı ve ibadet görevini yapmama gibi bir gaflete düşmemelidir. Cenab-ı Hak K.Kerimin de “Ey insan! İhsanı bol olan Rabbine karşı seni aldatan nedir? (İnfitar 6) ayetiyle kullarını gaflete düşmemeleri konusunda uyarmaktadır. Muhterem Müslümanlar! En büyük saygı anlamına gelen ibadet sadece Allah için yapılır. Allahtan başka kim olursa olsun, Peygamberler de dahil hiç kimseye ibadet yapılmaz. Peygamberimiz (sav) başta olmak üzere bütün peygamberler insanları sadece Allaha inanmaya ve O’na ibadet etmeye davet etmişlerdir. Bizler peygamberimizin davetine uyarak, yerine getirdiğimiz ibadetlerimizle Rabbimize olan yakınlığımızı kurmaktayız. Çünkü, ibadet görevini yerine getirenler; Allah ile beraber olmaktadır. Allah ile beraber olan kimselerin ömrü de, ölümü de, ölüm sonrası hayatı da güzel olacaktır. Yaratılış gayesi olan ibadet, insana Allah katında değer kazandırmaktadır. “(Ey Muhammed) de ki; Sizin dualarınız/ibadetiniz olmasa Rabbim size ne diye değer versin?”(Furkan 77) anlamındaki ayet ibadet görevini yerine getirenlerin Allah katında değeri olurken, ibadet görevini yerine getirmeyenlerin Allah katında hiç bir değerinin olmadığını bildirmektedir. Aziz Mü’minler! Dünya hayatı zorluklarla doludur. Zor olan bu hayatın iniş ve çıkışlarına rağmen kulluk şuurunu kaybetmemeliyiz. Su gibi akıp gitmekte olan ömrümüzü yaratılışımızın gayesi olan ibadetlerimizle güzelleştirelim. Hiç bir şeyin fayda vermeyeceği sadece Allah rızası için yapılan ibadetlerin fayda verecek olduğu güne, sermaye hazırlamanın gayreti içerisinde olalım. Ne mutlu yaratılışının gayesini bilip ibadetlerini yerine getirenlere. HAZIRLAYANIN ADI: Eyüp CİVELEK UNVANI: Yalıboyu Köyü Sahil Camii İmam-Hatibi/ARAKLI

Toplumsal Kardeşlik

İmam Hatib — Thu, 16 Dec 2010 23:28:02 +0000

وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ

فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

Fussilet,36

Toplumsal Kardeşlik

Muhterem Müslümanlar! Gazap,hiddet ve kızgınlık, gelen öfke, insanı taşkın davranışlara sürükleyen, basiretini perdeleyen ruhsal bir olaydır .Öfke halinde olan insan, davranışlarını kontrol altına alması zordur .Bu haldeki insan, genellikle saldırgan ve kırıcı olur. Etrafındakilere zarar verdiği gibi kendisine de zarar verir Bundan kurtulmak için Allah, kendisine sığınmamızı istiyor: “Eğer şeytandan gelen kötü bir düşünce seni dürtecek olursa, hemen Allah’a sığın Çünkü O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir”(1) Sevgili Peygamberimiz(sav) de hadis-i şeriflerinde şöyle buyurmaktadır: “ Bir kelime bilirim ki, eğer şu iki kişi (dövüşen iki kimse) o kelimeyi söylese kendisinde bulunan gazap hali muhakkak gider (Evet) O kişi “Euzü billehi min eşşeytan” dese kendisinde bulunan bu hal gider”(2) İslam, beşeri ilişkilerde alçak gönüllü, iyi huylu ve affedici olmayı tavsiye eder .Bu konuda Yüce Allah, Kur’an-ı Kerimde: “ Onlar bollukta ve darlıkta Allah yolunda harcayanlar, öfkelerini yenenler, insanları affedenlerdir. Allah iyilik edenleri sever”(3) Diğer bir ayette ayette ise, “ İyilikle kötülük bir olmaz Kötülüğü en güzel şekilde sav ,Bir de bakarsın ki, seninle aranızda düşmanlık bulunan kimse sanki sıcak bir dost oluvermiştir. Bu güzel davranışa ancak sabredenler kavuşturulur. Buna ancak (Hayırdan ve olgunluktan) büyük payı olanlar kavuşturulur”(4) buyurarak öfkelerini yenenlerden övgüyle söz etmektedir Muhterem Müminler! Herkes zaman zaman öfkelenebilir. Haksız yere kişiliğimize, onurumuza ve malımıza yapılan saldırılar, kızgınlık duymamıza neden olabilir.Böyle durumlarda daha sonra pişmanlık duyacağımız, onarılması mümkün olmayan tepkiler vermemeliyiz .Atalarımız: “Öfkeyle kalkan, zararla oturur” diyerek bu gerçeği dile getirmişlerdir. İnsan zor durumlarda olsa dahi öfkesini kontrol altına almalıdır. İradesini ve aklını kullanarak sabır yolunu tercih etmelidir. Öfke hiddete ve şiddete dönüşmeden sabır ile birleşince insan karakterinin olgunlaşmasına vesile olur. Sevgili Peygamberimiz (sav) İslam’ı yayarken çeşitli işkencelere maruz kalmış, hakarete uğramış, hatta savaşlarda yaralanmıştır.Buna rağmen O, öfkesine hâkim olmuş ve sabır göstermiştir. Hiç kimseye kotu söz söylememiş ve bedduada bulunmamıştır O halde değerli müminler! Bizlerde sabırlı ve anlayışlı olmaya dikkat edelim Öfkelendiğimizde, insanları kıracak, üzecek ve onarılması mümkün olmayan davranışlardan kaçınmaya özen gösterelim. İnsanlarla problemlerimizi konuşarak ve uzlaşarak çözmeye çalışalım. Hutbemi konuyu özetleyen bir hadisle bitiriyorum:“ Yiğit, güreşte insanların sırtını yere getiren değildir Gerçek yiğit, öfke anında kendisine hâkim olabilendir”(5) Muharrem UZUN Akköse Ky . M. C. İ.Hatibi DERNEKPAZARI ____________________________ 1-Fussilet,36 2-Tecrid-i Sarih Ter C9,s57 3-Al-i İmran,134 4-Fussilet,34-35 5-Muslim, el-Birr ve’l Edeb Ve’s Sıla,30

Toplumsal Dayanışma ve Din Kardeşliği

İmam Hatib — Thu, 25 Nov 2010 17:41:37 +0000

Toplumsal Dayanışma ve Din Kardeşliği Muhterem Müslümanlar! İnsanın sağlıklı bir şekilde varlığını sürdürebilmesi için toplum hayatına ihtiyacı vardır. İnsanın mutluluğu ve huzuru ise toplumun huzur ve mutluluğuna bağlıdır. Toplum halinde yaşamanın dinî, ahlakî ve örfî birtakım kuralları vardır. Toplumsal yardımlaşma ve dayanışmanın temeli olan bu kurallara uyulduğu ölçüde fert ve toplum huzura erme imkanı bulmaktadır.Bu kurallardan birisi de Yüce Kitabımız Kur’an’da “Kötülük ve düşmanlıkta değil; iyilik ve güzellikte yardımlaşmak”[1] olarak özlü bir şekilde dile getirilmektedir. Dinimiz fertlerin birbirleriyle yardımlaşma ve dayanışmalarını, inanç ve takvadan kaynaklanan kardeşliğin bir gereği olarak görmektedir. Aynı şekilde fert ve toplum hayatında iman ve takva ilkesinin yerleşebilmesi için bu dayanışma gereklidir. Aziz Mü’minler ! Yüce Kitabımız, kardeşlik duyguları içerisinde dayanışma amacıyla bir araya gelen kimseleri övmüş ve onlara Allah’ın rahmet edeceğini şu ayet-i kerime ile bildirmiştir: “Mü’min erkekler ve mü’min kadınlar birbirlerinin dostlarıdır. İyiliği emreder, kötülükten alıkoyarlar. Namazı kılar, zekâtı verirler. Allah’a ve Rasûlüne itaat ederler. İşte bunlara Allah merhamet edecektir. Şüphesiz Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir….”[2] Kardeş olmak; sevinçte ve kederde beraber olmayı göze almak ve bunu her türlü çalışma ve davranışında göstermektir. Bir toplumda, zengin-fakir, amir-memur, işçi-işveren, bilen-bilmeyen kısacası tüm fertler kardeşlik bilinciyle yardımlaşma ve dayanışma içerisinde olduğu zaman, Yüce Allah’ın yardımına mazhar olacakları unutulmamalıdır. Bunun sonucunda, sevmek, saymak, güvenmek, merhamet etmek, yardımlaşmak gibi huzur ortamının temel taşları olan değerler hayata geçecektir. Kur’ân’ın öngördüğü kardeşlik doğrultusunda olması gereken yardımlaşma ve dayanışma bütün bunları içeren bir hayat biçimidir. İslam Dini, bu hayat biçimini şekillendiren nice mesajlar içermektedir. Nitekim Yüce Allah: “Mü’minler ancak kardeştirler “[3] buyurmuş, Sevgili Peygamberimiz de: “Hiçbiriniz kendisi için arzu ettiğini kardeşi için arzu etmedikçe iman etmiş olmaz”[4] hadis-i şerifiyle, toplum dayanışmasının gereğini en güzel şekilde ortaya koymuşlardır. Bunun en canlı örneği de hicretin ilk yıllarında Mekke’den hicret ederek gelmiş olan Muhâcirler ile Medine’nin yerlisi olan Ensâr arasında gerçekleştirilmiş olan toplu bir kardeşlik anlaşmasıdır. Bu özel kardeşlik; her türlü maddi ve manevi yardımı, karşılıklı ziyareti, birbirlerine ikram ve iyilik yapmayı ve birbirlerini koruyup gözetmeyi içine alıyordu. Değerli Kardeşlerim! Kardeşlik, karşılıklı sevgi-saygı ve toplumsal dayanışmaya, her zaman ihtiyacımız olduğunu unutmayalım. Dinimizin öngördüğü dayanışma ve kardeşliğin tesisi kadar, korunması ve sürdürülmesi de önem arz etmektedir. Bu nedenle, kin, haset, gıybet, dedikodu, önyargı ve insanların gizli yönlerini araştırmak ve onları çekiştirmek gibi insani ilişkilerimizi bozacak her türlü kötü tutum ve davranıştan sakınmalıyız.. Hutbemi, bu hakikati vurgulayan bir ayet mealiyle bitiriyorum: “Allah’a ve Rasulüne itaat edin ve birbirinizle çekişmeyin, sonra gevşersiniz ve gücünüz, elden gider. Sabırlı olun. Çünkü Allah sabredenlerle beraberdir. “[5] ______________ [1] Maide, 5/2 [2] Tevbe, 9/71 [3] Hucurat 49/10 [4] Buhârî, imân, 7 [5] Enfâl, 8/46.

Kurban

İmam Hatib — Tue, 09 Nov 2010 09:59:05 +0000

لَن يَنَالَ اللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَاؤُهَاوَلَكِن يَنَالُهُ التَّقْوَى مِنكُمْ كَذَلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوااللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِينَ

Kurban

Muhterem Müslümanlar! Kurban, insanın Allah’a yakınlaşmasına vesile olan bir ibadettir. Kurban ibadeti; kurban olarak kesilmesi uygun olan hayvanın ibadet niyetiyle, usulüne uygun şekilde kesilmesidir. Bunun başlıca çeşitleri; kurban bayramında kesilen kurban, adak kurbanı, çocuğun doğumundan sonra kesilen akika kurbanı ve hacda kesilen hedy kurbanlarıdır. Kurban ibadeti, hicretin ikinci yılında eda edilmeye başlanmış ve Hz.Peygamber (a.s.) bu tarihten itibaren her yıl kurban kesmiştir. Kurban gerek fert, gerekse toplum açısından çeşitli yararlar taşıyan mali bir ibadettir. Kişi kurban kesmekle Allah’ın emrine boyun eğmiş ve kulluk bilincini koruduğunu canlı bir biçimde göstermiş olur. Kurban toplumda kardeşlik, yardımlaşma ve dayanışma ruhunu canlı tutar, Sosyal adaletin gerçekleşmesine katkıda bulunur. Özellikle et satın alma imkânı bulunmayan veya çok sınırlı olan yoksulların bulunduğu ortamlarda kurbanın bu rolünü daha belirgin biçimde görmek mümkündür. Kurban zengine malını Allah’ın rızası için, başkalarıyla paylaşma yolunda harcama alışkanlığını verir; zengini cimrilik hastalığından, dünya malına tutkunluktan kurtarır. Fakirin de varlıklı insanlar aracılığıyla Allah’a şükretmesine vesile olur. Muhterem Müslümanlar, İslâm’da kurbanın kesilmesine dair Kur’anda ve Hz.Peygamberin sünnetinde pek çok hükümler bulunmaktadır. Kevser Suresinin ikinci ayetinde Yüce Allah şöyle buyuruyor: “Rabbin için namaz kıl, kurban kes” Hac Suresinin 28,34,36 ve 37.ayetlerinde de şöyle buyrulmaktadır: “…Kendilerine rızık olarak verdiği kurbanlık hayvanlar üzerine belirli günlerde Allah’ın adını ansınlar. İşte bunlardan yiyin, sıkıntı içindeki fakiri de doyurun.” “Her ümmet için Allah’ın kendilerine rızık olarak verdiği kurbanlık hayvanların üzerine O’nun adını anarak kurban kesmeyi meşru kıldık.” “Biz büyük baş hayvanları da sizin için Allah’ın (dininin) işaretlerinden kıldık. Sizin için onlarda hayır vardır…” “Bu hayvanların ne etleri ve ne de kanları Allah’a ulaşacaktır. Allah’a ulaşacak olan ancak, sizin onun için yaptığınız gösterişten uzak amel ve ibadettir.” Aziz Müslümanlar! Yukarıda sıralanan ayet-i kerime anlamlarından da anlaşılacağı üzere; kurban, hiçbir şekilde vazgeçilmemesi gereken sosyal yönü ağırlıklı bir ibadettir. Kurban insanlar arasında sevgi ve dayanışma ruhunu güçlendirir. Böylece kardeşlik duyguları kuvvetlenerek zengin, fakir arasındaki farklılığın ortadan kalmasına vesile olur: Kurban kesiminde; 1-Kesim işleminin hayvana en az acı verecek şekilde keskin bıçaklarla ve hayvanın gözü bağlanarak yapılması eziyet ve işkence gibi normal olmayan davranışlardan sakınılmalı, 2-Sağlık kurallarına azami ölçüde riayet edilerek uygun mekanlarda yapılmalı, 3-Deriler yaralanmadan yüzülmeli, bozulmaması için de tuzlanarak muhafaza edilmeli. 4-Kurban atıkları çöp varillerine atılmamalı, kanalizasyon kanallarına dökülmemeli, hele hele açıkta bırakılmamalı, çevre temizliği ve halk sağlığı açısından bu tür atıkların sokak hayvanlarına bırakılmadan derin çukurlara gömülmelidir.

Zekat ve Sadaka

İmam Hatib — Wed, 18 Aug 2010 15:27:24 +0000

وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ Zekat ve Sadaka Muhterem Müslümanlar! İslam’ın beş temel esasından biri olan zekât hicretin ikinci yılında farz kılınmış mali bir ibadettir. Zekât kelime olarak, bereket, artış ve arınma gibi anlamlara gelir. İslami bir terim olarak zekât; dinen zengin sayılan kişilerin mallarının belli bir miktarını, belli bir zaman sonra sırf Allah rızası için ihtiyaç içinde olan Müslümanlara karşılıksız olarak vermektir. Fertlerin ve toplumun huzurlu, mutlu ve güven içinde yaşayabilmeleri için Yüce Rabbimiz bir takım kurallar koymuştur. Bu kuralların önemine göre bazılarını farz kılmıştır. İşte zekâtta, fert ve toplum hayatının sağlıklı bir şekilde devam etmesi için, farz kılınmıştır. Kuran-ı Kerim’de: “Onların (müminlerin) mallarında isteyenlerin ve istemeyen fakirler için bir hak vardır(1), O müminler ki, namazı kılar, zekâtı verirler Ve âhirete tam bir biçimde inananlar da onlardır” (2) gibi pekçok ayet vardır. Allah’ın kesin emri olan zekatı vermenin pek çok maddi ve manevi faydaları vardır. Özellikle zekat toplumda fakir ile zenginin kaynaşmasını ve dayanışmasını sağlayan bir vasıtadır. Zekat sayesinde fakir, mala paraya kavuşur ve yeme-içme, giyinme gibi ihtiyaçlarını giderir. Temel ihtiyaçları karşılanan fakir ve yoksulların da ahlaki olmayan, İslamın yasakladığı bir takım yanlış davranışların önüne geçilmiş olur. Toplumda insanlar arasındaki maddi farkı ortadan kaldırarak dengeli bir yapının oluşmasını sağlar. Manevi olarak ise zekat; Allah’a karşı olan bir yükümlülüğünü yerine getirdiğinden dolayı insana huzur-mutluluk verir, insanı mal biriktirme hırsından, cimriliğinden kurtarıp merhamet sahibi yapar. İnsanlar arasında sevgi ve saygının oluşmasına vesile olur. Ayrıca fakirlerin, zenginlere karşı olan haset ve kıskançlık duygularının da önüne geçilmiş olur. Aziz müslümanlar! Zekatın kimlere verilmesi gerektiği hususunda ise Kuran-ı Kerim’de Yüce Rabbimiz şöyle buyuruyor: ‘Zekatlar, yalnız fakirlere, yoksullara, zekat toplayan memurlara, kalpleri İslama ısındırılacaklara, hürriyete kavuşturulacak kölelere, borçlulara, Allah yolunda olanlara ve yolda kalmış olanlara verilir. Allah hakkıyla bilen hikmet sahibidir.’(3) Demek ki zekatı öncelikle nisap miktarı mala sahip olmayan fakirlere , yiyecek ve giyecek hiçbirşeyi olmayan muhtaç ve düşkünlere vermemiz gerekir. Zekat, üzerinden bir yıl geçmiş nisap miktarına sahip altın, gümüş ve paranın yanında, ticaret malları, hayvanlar, toprak mahsülleri, madenler ve deniz ürünlerinden de verilir. Sadakalar ise genel anlamda; belli bir zamana ve nisaba bağlı olmaksızın Allah rızası için karşılık beklemeden fakirlere, yoksullara verilen hertürlü maddi yardım, yapılan iyilikler ve Allah yolunda işlenen her türlü hayırlardır. Muhterem müslümanlar! Sonuç olarak, Kuran-da yirmi kadar ayette ‘Namazı kılın ve zekatı verin’ diyerek namaz kılmakla zekatı ödemeyi aynı düzeyde ele alan bu emirler gereği fakirin üzerimizde hakkı olan zekatlarımızı mutlaka hesap edip verelim. Böylece huzurlu mutlu, ahlaklı, sevginin ve saygının hakim olduğu toplum yapısının oluşmasına katkıda bulunalım. HAZIRLAYANIN ADI: Mehmet ŞAHİN Erenler Beldesi Camii İmam-Hatibi ARAKLI ___________________________ 1-Zariyat süresi 19.ayet 2-Neml süresi 3.ayet 3-Tevbe süresi 60. ayet