Hutbeler - Haftanın Hutbesi : » Aşure günü http://www.hutbeler.com/wordpress www.Hutbeler.com Wed, 01 Feb 2012 15:32:19 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v= Muharrem Ayı ve Aşura http://www.hutbeler.com/wordpress/2011/11/30/muharrem-ayi-ve-asura/ http://www.hutbeler.com/wordpress/2011/11/30/muharrem-ayi-ve-asura/#comments Wed, 30 Nov 2011 21:21:37 +0000 İmam Hatib http://www.hutbeler.com/wordpress/?p=830

Muharrem Ayı ve Aşura

Eûûźübillââhimineşşeytaanirraciiiim● Bismillââhirrahmâânirrahiiiim.

Gıile yââ nûû Huh biıT bi selââ mim minn nââ ve be ra kââ tin Aleyke ve A lââââ üme mimm mimm memm me a k● Ve üme münn senü metti uhüm. Śümm me yemes sühüm minn nââ A źââbün eliiiim● Sadegallahül azim.

Muhterem din kardeşlerim okuduğum ayeti kerime Kuran’ı kerimde 11. sure Hud suresi ayet 48 . Bu ayeti kerimede C. Allah mealen şöyle buyurmaktadır. İnkar edip yeryüzünde fesad çıkaran topluluk yok edilip sular çekildikten sonra, Allah Teâlâ peygamberine artık emniyet içerisinde gemiden inebileceğini bildirmişti: 11:48. Denildi ki: Ey Nuh! Sana ve seninle beraber olan ümmetlere bizden selam ve bereketlerle (gemiden) in! Kendilerini (dünyada) faydalandıracağımız, sonra da bizden kendilerine elem verici bir azabın dokunacağı ümmetler de olacaktır. Allah Teâlâ, inkârcı zalimler helâk olduktan sonra, Tufanı sona erdirmiş ve inananların bulunduğu gemiyi selametle Cûdi dağı üzerine durdurtmuştu; “Yere; “Suyunu çek!”göğe; “Ey gök sen de tut!” denildi. Su çekildi, iş de bitti. Gemi Cûdiye oturdu. “Haksızlık yapan millet Allah’ın rahmetinden uzak olsun” denildi” (Hûd, 11 /44). Diğer bir rivayete göre de Nûh (a.s) gemide yüz elli gün kalmış, Allah Teâlâ, gemiyi Mekkeye yöneltmiş; gemi kırk gün Beytullah etrafında dönmüş ve sonra da Cûdi’ye yönelterek orada durdurmuştu (M.Ali Sabûni, en-Nübüvve vel-Enbiya, Dımaşk 1985, 154). Taberî’nin Resulullah (s.a.s)’e dayandırılan bir rivayetine göre Tufan, altı ay sürmüştür. Recebin ilk günlerinde başlayan Tufan, Muharremin onuncu gününde son bulmuş ve gemi Cûdi dağının üzerine oturmuştu. (Nûh (a.s), gemiden indikten sonra, Semânîn diye isimlendirilen bir yerleşim yeri inşa etmişti. Bu yer ve Cûdî dağı; Ceziretu İbn Ömer (Cizre)’in yakınında bulunmaktadır (a.g.e., 189). Nûh (a.s), şükür için, herkese oruç tutmasını emretmişti (Taberî, a.g.e., I,190). Bu gün, Aşûre günü olarak o zamandan günümüze dek hatırasını sürdürmüştür (bk. Âşûre mad.). Mürşit 2 Hadis No: 4539 – Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:”Ramazan ayından sonra en faziletli oruç (ayı) şehrullah olan Muharrem ayıdır. Farz namazdan sonra en efdal namaz da gece namazıdır.”  Müslim, Sıyam 202, (1163); Ebu Davud, Savm 55, (2429); Tirmizi, Salat 324, (438); Nesai, Kıyamu’l-Leyl 7, (3, 207,. 208). Hz. Muhammed (s.a.s), bu ayın dokuz, on ve on birinci günleri oruç tutmayı ashabına tavsiye etmişti. Peygamber Efendimiz buyurur ki: “Ramazan orucundan sonra, tutulan oruçların en faziletlisi Allah’a izafet ile şereflendirilen Muharrem ayındaki oruçtur” (Riyazü’s-Sâlihin, II, 504). Diğer hadislerde, Muharrem ayının onuncu gününe rastlayan ve pek çok önemli olayın cereyan ettiği “Aşûra günü’nde tutulan orucun, bir yıl önce işlenen hata ve günahların bağışlanmasına vesile olacağı müjdelenmiştir” (Riyâzü’s-Salihin, II, 509). İslâm bilginleri aşûre orucunun vacip değil, sünnet olduğunda görüş birliği etmişlerdir. Yalnız İslâm’ın başlangıcındaki hükmü konusunda, Ebû Hanîfe vacip derken, İmam Şâfiî müekked bir sünnet olduğunu söylemiştir. Ramazan orucu farz kılındıktan sonra, bu oruç müstehap olmuştur. Ayrıca Yahudiler’e benzememek için Muharrem’in 9,10 ve 11′nci günlerinde oruç tutmak güzel görülmüştür. Aşura günü denilen Muharrem ayının onuncu gününde, tarihte pek çok önemli olayın meydana geldiği rivayet edilmektedir. Bunlar arasında şu olayları saymak mümkündür: 1- Nuh (a.s)’un gemisinin tufandan kurtulup Cudi dağının tepesine oturması bu güne rastlar. Bilindiği gibi bu olay, Hz. Nuh’a inananların bir gemi vasıtasıyla kurtulduğu ve inkarcıların da bütünüyle yok olup gittiği bir olay olmuştu. 2- Bunun yanında, Hz. Adem’in tevbesi, Hz. İbrahim’in ateşten kurtulması 3- Hz. Yakub’un oğlu Hz. Yusuf’a kavuşması bu güne rastlar. 4- Öte yandan Muharrem ayının onaltıncı günü Kudüs’ün kıble tayin edildiği ve on yedinci günde Fil ashabının geldiği gün olduğu nakledilenler arasındadır. 5- Muharrem ayının Osmanlılar devrinde de ayrı bir yeri vardı. Bu ay dolayısıyla şairlerin yazdığı ve “Muharremiye” adı verilen manzum şiirlerin sayısı oldukça kabarıktır. 6- Ayrıca yeni sene başı olması hasebiyle bu ayda, devlet erkanı, padişahın huzuruna çıkarak yeni yılı tebrik eder ve padişahın “Muharremiye” denilen hediyelerini alırlardı. 7- Muharrem ayı Osmanlı arşivlerinde “Muharremü’l-Haram” şekliyle geçmekte ve kısaca “mim” rumuzuyla gösterilmektedir. 46 – Ebu Bekre Nufey’u'bnu’l-Hâris es-Sakafî (radıyallahu anh) anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle buyurdu: “Zaman, döne döne Allah’ın arz ve semâvâtı yarattığı gündeki düzenini tekrar buldu. Sene on iki aydır. Bunlardan dördü haram aydır. Haram aylar da üç tanesi peş peşe gelir: “Zül-kade, Zü’l-hicce ve Muharrem. Bir de Cumâdî ve Şâban ayları arasında yer alan Mudarlılar’ın Receb’i.” MUHARREM Hicri-Kameri yılın ilk ayı.Hicri tarih, Hz. Muhammed (s.a.s.)’in Mekke’den Medine’ye hicretiyle başlar. Ancak takvim başlangıcı olarak bu tarih, Hz. Ömer devrinde kabul olunmuştur. Ondan önce arapların belli bir tarihi yoktu. Bazı önemli hadiseleri (Hz. İbrahim’in ateşe atılışı, Fil vakası vb.) tarihe başlangıç olarak gösteriyorlardı. Hicretten on altı yıl sonra (638), dönemin halifesi Hz. Ömer’in emriyle Medine’de bir meclis toplanarak, tarih meselesine bir çözüm bulunması istendi. Hz. Ali’nin teklifi ve mecliste bulunanların kabulü ile Hz. Muhammed (a.s)’in hicreti, İslâm tarihine başlangıcı ve Muharremin de bu yılın ilk ayı olması kararlaştırıldı. Böyle bir uygulamanın konulmasına sebep olarak şu iki husus gösterilmektedir. Hz. Ömer devrinde ibraz edilen bir borç senedinde ödeme için vâde tarihi olarak gösterilen Şaban ayının, geçen yılın mı yoksa gelecek yılın mı olduğu kestirilememişti. Hicrî-Kamerî yıl, on iki aydır. İlk ayı olan Muharrem ile birlikte Receb, Zilkade ve Zilhicceye Araplar “eşhur’i hurum” adı verir ve bu aylarda savaştan ve anarşiden uzak dururlardı. Emevilerin ikinci hükümdarı Yezid zamanında ve hicri 61/milâdi 680 yılı Muharrem ayının onuncu cuma gününde vuku bulan Hz. Hüseyin’in şehadeti meselesinden dolayı Şiilerce o gün matem günü sayılmış ve bu matem daha sonraları geniş çapta ve resmi bir hüviyete bürünmüştür. 4540 – Hz. Ali radıyallahu anh’ın anlattığına göre bir adam ona sorar:     “Ramazandan sonra hangi ayda oruç tutmamı tavsiye edersiniz?”     Ali radıyallahu anh şu cevabı verir:     “Ben bu soruyu Resulullah’a soran kimseye rastlamamıştım. Nihayet bir adam sordu. O zaman ben de yanlarında idim. Dedi ki: “Ey Allah’ın Resûlü! Ramazandan sonra hangi ayda oruç tutmamı tavsiye edersiniz?” Şu cevabı lutfettiler:     “Ramazan dışında da oruç tutmak istersen Muharrem ayında tut. Çünkü o Şehrullah (Allah’ın ayı)dır. O ayda bir gün vardır ki, Allah onda bir kavmin günahlarını affetti, bir başka kavmin günahını da affedecek.”  Tirmizi, Savm 40, (741). AŞÛRÂ Kamerî ayların ilki olan Muharrem’in onuncu günü. Âşûre günü adını alan bu günde oruç tutulurdu. Âşûre orucu denen bu oruç, İslâm’dan önce Araplar’ca bilinirdi. Âşûre kelimesinin İbrânice aşûr’dan geldiği ve o günde Araplar’ın oruç tuttuğu dikkate alınırsa, kelimenin bütün Sâmî diller arasında ortak bir kelime olduğu anlaşılır. (Buhârî, es-Savm, 1; Umdetü’l-Kârî fi Şerhi Sahîhi’l-Buhârî, V, 351) Bu kelime Yahudîler’de büyük keffâret günü için kullanılmıştır. (Tevrat, Levililer, 16, 29 vd.) Hz. Peygamber Medîne’ye geldiği zaman Yahudiler’in Âşûre günü oruç tuttuklarını gördü ve bunun ne orucu olduğunu sordu. Cevap olarak şöyle dediler:”Bugün, iyi bir gündür. Allah, İsrailoğulları’nı Firavun’un zulmünden bugün kurtarmıştır. Musa (a.s.) Allah’a şükür için bugünde oruç tutmuştur. Biz de tutarız dediler. Hz. Peygamber; “Biz Musa’nın sünnetine sizden daha yakınız, dedi ve o gün oruç tuttu ve ashabına da tutmalarını emir buyurdu. ” (Buhârî, es-Savm, 69; Tecrîd-i Sarih, VI, 308, 309) Hz. Âişe’den nakledilen şu hadiste, Allah Resulu’nun Mekke döneminde de aşûre orucu tuttuğu anlaşılır. “Cahiliye devrinde Kureyş, Âşûre gününde oruç tutardı. Hicretten önce Hz. Peygamber de aşûre orucu tutardı. Medine’ye hicret ettikten sonra bu oruca devam etti. Ashabına da tutmalarını emretti. Ertesi yıl, Ramazan orucu farz kılınınca, aşûre günü orucunu bıraktı, isteyen bu orucu tuttu, dileyen de bıraktı” (Buhârî, es-Savm, 69; Tecrîd-i Sarîh, VI, 307, 308). Bugün bütün sünnî müslümanlarda Muharrem’in 10′u oruç günü kabul edilirken, bazı tarihi sebeplerden dolayı da mukaddes sayılır. Özellikle Hz. Nûh’un gemisinin bugünde tufandan kurtulup Cudi dağının tepesine oturduğunu anlatan söylentiler önemlidir. Âşûre adlı tatlının menşei de buna dayanır. Gemidekiler o günü kutlamak istemişler ve geminin ambarında arta kalan erzakı karıştırıp bir aş pişirmişler. İşte aşûre pişirme âdeti buradan kalmıştır. Yine Âdem (a.s.)’in tövbesinin bugünde kabul edildiği, Hz. İbrahim’in bugünde ateşten kurtulduğu, Hz. Yakub’un, oğlu Hz. Yusuf’a bugünde kavuştuğu kaynaklarda kaydedilen rivayetler arasındadır. Şiîler Hz. Hüseyin’in Kerbelâ’da şehit edildiği gün olan on Muharrem’i matem günü sayarlar ve Muharrem’in biri ile onu arasında gülmez, et yemez, yeni elbise giymez, yeni bir işe başlamazlar. On Muharrem dövünme ve yas günüdür. Sonra yas bitti mi aşûre törenleri başlar. 3234 – İbnu Mes’ud radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Kim ailesine Aşure günü geniş (cömert) davranırsa Allah da ona senenin geri kalan günlerinde geniş davranır.”      Süfyan servi der ki: “Biz bunu denedik ve öyle bulduk.”  Rezin tahric etmiştir. (Cami’üs-Sağir (Şerhi Feyzu’l-Kadir’de mevcuttur) 6, 235. 6497 – Muhammed İbnu Sayfi radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Aşure günü bize sordu: “Bugün sizden bir şey yiyen var mı?” Biz de: “Yiyen de var yemeyen de” dedik. Bunun üzerine: “Bu günün geri kalanını bir şey yiyen de, yemeyen de (oruçla) tamamlasın. Arûz halkına da haber salın, onlar da günün geri kalan kısmını (oruçla) tamamlasınlar” buyurdu.” Ravi der ki: “Arûz ile, Medine civarındaki Arûz nam mevkiin ahalisini kastetti.” 3124 – Katâde (rahimehullah) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:  “Aşura orucunun önceki yılın günahlarına kefaret olacağını Allah(ın rahmetin)den umarım.”  Tirmizi, Savm 48, (752). 3125 – Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: “Ramazan (farz olmazdan) önce Aşura orucu tutuluyordu. Ramazanın farziyeti indikten sonra onu dileyen tuttu, dileyen de tutmadı.”  Buhari, Savm 69, Hacc 1, 47, Menâkıbu’l-Ensâr 26, Tefsir, Bakara 24; Müslim, Sıyâm 115; Muvatta, 33, Ebu Dâvud, Savm 64, (2442, 2443); Tirmizi, Savm 49, (753). 3127 – Kays İbnu Sa’d İbnu Ubâde (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: “Biz Aşura günü oruç tutuyor ve sadaka-ı fıtrı ödüyorduk. Ramazan orucunun farziyyeti ve zekat emri inince artık onunla emredilmedik, ondan yasaklanmadık da, biz onu yapıyorduk.”  Nesai, Zekat 35, (5, 49). 3133 – Hüneyde İbnu Hâlid hanımından, o da Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın zevcelerinden birinden anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselâm) Zilhicce’den dokuz günle Aşura günü oruç tututardı. Bir de her aydan üç gün, ayın ilk pazartesi ile perşembe günü oruç tutardı.”  Ebu Dâvud, Savm 61, (2437); Nesâi, Savm 83,  (4, 220). Sonuç olarak deriz ki, geliniz bu muharrem ayı bizler için de bir hicret olsun . Nasıl ki Peygamberimiz Hz Muhammed SAV Efendimiz Allah’ın emriyle zahiren Mekke deki putperestlerin zulmünden kurtulmak için Medine ye hicret etti. Bizler de Allah’ın izni ve yardımı ile inşallah nefislerimizin bizlere yaptığı ve pek çoğumuzun farkında olamadığımız sonucunda ise bizleri felaketlere sürükleyecek olan zulümlerden kurtulmak için nefislerimizle mücadele yoluna hicret edelim inşallah. Bakınız bu konuda Cenabı Allah C.C yüce kitabımız Kuran’ı Kerimde  4. surenin 128. ayeti kerimesinde yer alan “Eûûzübillahimineşşeytaanirraciim. Bismillââhirrahmâânirrahiim. “4:128: “…Ve uh Đıratil enn füsüş şühhaa…” Sadegallahül azim. Ayeti kerimesi ile de “… Zaten nefisler kıskançlığa hazırdır. “ buyurarak bizlerin dikkatini nefsimizin şerrine çekmektedir. 964 – Tirmizî’nin rivayetinde şu ziyade mevcuttur: “Gerçek mücâhid, nefsiyle cihad edendir.”  Fedâiıu’l-Cihad 2, (1621). Bu bağlamda Tasavvufi eserlerde yazan başka bir rivayette ise “ kişinin Nefsiyle yaptığı cihadın en büyük cihad “ olduğu , yani “ nefisle mücadelenin cihadül ekber “ olduğu anlatılmıştır. Bir insan nefsi ile mücadele ederek aşağıda yazılı hadisi şerifteki müjdeye nail olur. [ Mürşit 2 Hadis No: 4629 - Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:     "Allah Teâla hazretleri şöyle ferman buyurdu: "Kim benim veli kuluma düşmanlık ederse ben de ona harp ilan ederim. Kulumu bana yaklaştıran şeyler arasında en çok hoşuma gideni, ona farz kıldığım (ayni veya kifaye) şeyleri eda etmesidir. Kulum bana nafile ibadetlerle yaklaşmaya devam eder, sonunda sevgime erer. Onu bir sevdim mi artık ben onun işittiği kulağı, gördüğü güzü, tuttuğu eli, yürüdüğü ayağı (aklettiği kalbi, konuştuğu dili) olurum. Benden birşey isteyince onu veririm, benden sığınma talep etti mi onu himayeme alır, korurum. Ben yapacağım bir şeyde, mü'min kulumun ruhunu kabzetmedeki tereddüdüm kadar hiç tereddüte düşmedim: O ölümü sevmez, ben de onun sevmediği şeyi sevmem."  Buhari, Rikak 38.] hadisi şerifi ile bizlerin dikkatini çeken, Yani Allah bir kulunu sevdiği zaman, o insanın gözünde gören, kulağında işiten, elinde tutan, dilinde söyleyen, kalbinde bilen düşünen, hep C. Allah olduğu, Kulun  kendisi devreden çıkardığı, Allah’ın  o sevdiği kulda tecelli etmiş olduğu, Allah dostlarıdır, yani, insanı kâmildir. İnsanı kâmilde, var olan Rasûlullah tır. Rasûlullah ta var olan Allah tır. Bu bağlamda , birçok tasavvufi eserlerde yazılı olan (“ Men arafe nefsehü, fekat  arafe Rabbe.” Nefsini bilmeyen Rabbini bilemez. ) sözünden Allah’ı bilmek için nefsimizi  bilmemiz  gerektiği anlaşılmaktadır. Ayrıca,  bu söze : “Rabbini bilmeyen, nefsini bilemez. O Allah’a dönmeyen,ve nefsini bilmek ve onunla mücadele yollarını öğrenmek için  Allah dostlarına uğramayan, nefsini nasıl tanıyacakmış. Allah’ın huzuruna durup O nun önünde nefisle mücadeledeki aciz kalışını,itiraf etmeyen, Allah’ım ben nefsimle mücadelenin yollarını  bilemiyorum, sen biliyorsun bana bu konuda yardım edecek Allah dostları ile beni karşılaştır, beni de senin dostlarının yanına al  deyemeyen, nefsini nasıl tanıyacakmış. Çıkıyor da hemen ben buyum muyum? diyormuş nefsi, çıkar mıymış ? ortaya.” Açıklaması da yapılmaktadır. Nefsin hile ve tuzaklarını tanıyarak Allah’ı bilmek isteyen gül yüzlü kardeşim, o nun hile ve tuzaklarına aldanma, nefsini tanı, inan ki bukalemun gibi, renkten, renge, girmediği kılık, girmediği biçim yok. Bu bağlamda  Onu sana tanıtacak, onu sana bildirecek, onu sana öğretecek, mutlaka kâmil bir Allah dostuna yani ilmi ile amel eden bir mürşidi kamile ihtiyaç var. Yunus Emre Hazretleri öyle buyurur; “ Dergaha varmayınca, mürşide ermeyince, Hak nasip etmeyince, sen derviş olamazsın, sen Hakkı bulamazsın.” Beyitleri ile de bizleri Kamil bir Allah dostuna yönlendirmektedir. Aziz kardeşlerim,  Yeryüzünde ,insanların hayra  veya şerre  ulaşmasına sebeb olan Allah’ü teala tarafında yaratılan çeşitli  hikmetler ve  meyveler vardır. Bu bağlamda  yapılan açıklamalarda: Hava annemiz nasılki o yasak meyveyi yedi ve sonra Adem (A.S) da yedirdi. “Ama öyle meyve ki, düşün elma, ağaç aynı, dal aynı, meyvenin biri acı, biri tatlı. Biri zehirli, biri hayat verici.  Nerden tanıyacaksın? O da diyor beni al, o da diyor beni al. O da diyor ben senin içinim, o da diyor ben senin içinim.  O da diyor ben sana faydalıyım, o da diyor ki  ben sana faydalıyım. Hele içindeki nefis görünüşü daha güzel olan elmayı almaya  daha müşteri, al, al, bunu al, bunu al, bunu al,atlıyor üstüne. İşte burada sana bir Allah dostu, bir mürşidi kamil  lazım. Aldanma rengine, biçimine, aldanma parlaklığı’na, öbürü sönükçe  duruyorsa onu al. Kurban olduğum Allah, bu ne güzellik, “mükafatını vermek için bahane arıyor Allah. Senin dereceni artırsın,seni yüceltsin, sana, mükafat olarak cemalini göstersin diye, bahaneler, oyunlar arıyor. Arada bul beni, benim hoşuma gidiyor. Senin beni araman, senin beni zikretmen, beni istemen, beni bulmak için uğraşman, benim hoşuma gidiyor. Hadi uğraş. diyor. Yukarıda yazılı ayeti kerimelere Allah dostlarınca verilen anlamlardan: “İnsanların ruh itibariyle Allahtan  bir parça olduğu ve o parçanın  Allah ile bütünle birleştiği zaman,huzuru bulacağı , bu huzuru bulmak içinde mutlaka nefsi ile mücadele etmesi gerektiği , bu mücadeleyi de yeterince yapabilmek için nefsimizi tanımamız gerektiğini anlıyoruz. Öyleyse Nefs Nedir? Önce bunu öğrenmeye çalışalım. Nefs: kendi, şahıs, kişi,nefs kelimesi zamanla yirmiyi aşkın anlamı dile getirecek biçimde kullanılmaya başlandı. Ruh, can, kan, benlik, kalb, iç, kimse, büyüklük, yücelik, cevher, nefret, irade, kem göz, nefs kelimesinin dile getirdiği başlıca anlamlar arasındadır. 1. Nefs bir atomdur. Nefs ya da ruh, kendi özüyle var olan bir cevherdir. Bu cevher basit varlıkları kavrar. Yeri kalptir. Bu nefs insanın özünü oluşturur. 2. Nefs, bedenle birlikte onaya çıkan canlılıktır. insan, bedenle birlikte var olan bu hayattan ibarettir. İnsanda, beden dışında bir şey yoktur. 3. Nefs, beyinde güç, kalpte fiildir. Nefs, bütün varlığı ile kadere karşıdır, Allah’ın takdiri ile çekişme halindedir hep kadere karşı çıkar, itirazlarda bulunur. Nefsini ıslah etmek isteyen, onunla savaşsın, mücahedede bulunsun. Taaa onun şerrinden emin oluncaya kadar… Nefs, bütünüyle şer içinde şerdir. Eğer ıslah yolunda kendisiyle savaşılır ve mutmain hale getirilirse yani menfi temayül ve ihtiraslardan  arındırılırsa (Nefs-i Mutmainne), bu takdirde o. hayır içinde hayır olur. Bütün ibadet  ve taatlerin ye rine getirilmesinde ve günahların tam terkedilmesinde it k bir hale gelir. İste bu hale geldiği zaman ona şöyle hitap edilir,”Ey hakikate ermiş nefs (ruh) Dön Rabbine. sen O’ndan razi 0 da senden razi olarak . (Fecr suesi, Ayet  27, 28). 18- Sonuç olarak:nefsini tanıyıp onunla savaşarak hem kendisini hem de sorumlu olduğu aile bireylerini kurtarmak isteyen  kardeşim gel önce nefsinizle savaşmak için o savaşın metotlarını öğrenelim bu yola hicret edelim.Bu yolda daha önceden bunun okuluna gitmiş nefisleri ile savaşan öğrencilerle birlikte olalım oturalım,diz dize verelim, zikredelim Rabbimizi. Onu  analım, ağlayalım halimize. Gel kardeşim, temizleyelim kalbimizi. Rabbimiz bizden kalbi selim istiyor. Rabbimiz bizden fıkıh maddelerini sormayacak. Yarin Ruzul Rabbül Aleminde, selim bir kalp isteyecek, hani benim yerim diyecek. Gel orayı temizleyelim, nefsini teskiye yapalım, onu arındıralım ki, huzuru Rabbül Alemine güler yüzle varalım inşallah.Günümüzde en güzel hicret nefsimizi tanıyıp onun kötülüklerini tanıyarak o kötülüklerden Allah’a sığınmaktır.
]]> http://www.hutbeler.com/wordpress/2011/11/30/muharrem-ayi-ve-asura/feed/ 0 Muharrem Ayı ve Aşure http://www.hutbeler.com/wordpress/2009/12/24/muharrem-ayi-ve-asure/ http://www.hutbeler.com/wordpress/2009/12/24/muharrem-ayi-ve-asure/#comments Wed, 23 Dec 2009 23:32:19 +0000 İmam Hatib http://www.hutbeler.com/wordpress/?p=235

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

Hucurat 49 / 10

Muharrem Ayı ve Aşure

Muhterem Müslümanlar! Hicri Takvimin ilk ayı olan muharrem ayının birinci haftasını, geride bırakmış bulunuyoruz. İslam tarihinde önemli bir yeri olan Muharrem ayının onuncu gününe “aşure günü” denilmektedir. Bu günü bir öncesi ve sonrası ile oruçlu geçirmek sünnettir.1 Hazreti Aişe validemizin bildirdiğine göre İslam öncesinde Peygamberimiz (a.s.) ve Mekke halkı “âşûrâ” günü oruç tutuyordu. Peygamberimiz (a.s.), Medîne’ye geldikle-rinde de bu orucu tutmaya devam etti ve ashabının da tutmasını istedi.2 Ramazan orucu farz kılındıktan sonra da Peygamberimiz (a.s.) “âşûrâ orucunu” tutmuş ve “Ramazan orucundan sonra en fazîletli oruç Allah’ın ayı olan muharrem ayında tutulan âşûrâ orucudur” buyurmuştur.3 Peygamberimizin bu tavsiyesi üzerine sahabenin bir kısmı bu orucu tutmuş, bazı sahabeler de tutmamıştır.4 Aziz Müslümanlar! Bu ayda Hz. Adem’in cennetten yer yüzüne indirilmesi, Hz. Nuh (a.s.)’ın tufandan kurtulması, Hz. Musa (a.s.) ve ona iman edenlerin Firavun’un zulmünden kurtulmaları gibi insanlık tarihinde dönüm noktası sayılabilecek önemli bazı olayların vuku bulduğu rivayet edilmektedir. Diğer taraftan bütün Müslümanları üzen Peygamberimizin torunu Hz. Hüseyin’in Kerbela’da şehit edilmesi olayı da bu ayda vuku bulmuştur. Değerli Müslümanlar! Bu acı olayın tasvibi mümkün değildir. Ancak tarihin belli bir kesitinde Hz, Hüseyin ile Peygamberimizin soyundan gelen bir kısım seçkin insanın etrafında oluşan üzücü olaylar, artık tarihe mal olmuştur. Müslümanlara düşen görev, bu tür olayların tekrarlanmasını önleyecek bir bilinç ve anlayışa sahip olmak, kardeşlik, birlik ve beraberliği koruyabilmek ve yüce Allah’ın; “Hep birlikte Allah’ın ipine /Kur’ân’a sımsıkı sarılın ve parçalanıp bölünmeyin” (Al-i İmran, 103) emrine uyabilmektir. Aziz müminler! Hepimizin Allah’ı, Peygamberi, kitabı, kıblesi, vatanı ve bayrağı birdir. Bu birlik, birbirimize sevgi ve saygı bağları ile bağlanmamızı gerektirir. Kardeş olarak yaşamamız Rabbimizin ve Peygamberimizin bir emridir. Yüce Allah, “Müminler ancak kardeştirler”5 Peygamberimiz (a.s.) ise “Müslüman Müslüman’ın kardeşidir, ona zulmetmez”,6 “Sizden biriniz kendisi için sevip arzu ettiği şeyi mümin kardeşi için de sevip arzu etmedikçe (gerçek anlamda) iman etmiş oylamaz”7 buyurmuştur. Allah ve Peygamberin bu emir ve tavsiyelerine uyarak birbirimizi sevelim, Rabbimizi, Peygamberimizi ve O’nun aile fertlerini ve ashabını da sevelim. Bu sevgi, Müslümanların müşterek heyecanıdır. Peygamberi, aile fertlerini ve ashabını sevmenin en büyük göstergesi, onların yolundan gitmek ve onlar gibi Kur’ân ve Sünnete uygun bir hayat yaşayabilmektir. Trabzon Müftülüğü ______________________ 1- Tirmizî, Savm, 50. III, 128. 2- Buhârî, Savm, 69. II, 251. Müslim, Sıyâm, 128. Tirmizî, Savm, 49. III, 117 3- Tirmizî, Savm, 46. III, 117. Müslim, Savm, 38. No:202. Ebû Dâvûd, Savm, 56. No: 2429. 4- Buhârî, Savm, 69, II, 251. Müslim, Sıyâm, 113-126. I, 792-795. 5- Hucurat, 10. 6- Buhârî, Mezalim, 3b III, 98. 7- Buhârî, Îmân, 7. I, 9.
]]> http://www.hutbeler.com/wordpress/2009/12/24/muharrem-ayi-ve-asure/feed/ 0 Ehl-i Beyt Sevgisi Ve Aşura http://www.hutbeler.com/wordpress/2009/12/24/ehl-i-beyt-sevgisi-ve-asura/ http://www.hutbeler.com/wordpress/2009/12/24/ehl-i-beyt-sevgisi-ve-asura/#comments Wed, 23 Dec 2009 23:25:19 +0000 İmam Hatib http://www.hutbeler.com/wordpress/?p=233

قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ

وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ

Al-i İmran 3 / 31

Ehl-i Beyt Sevgisi Ve Aşura

Muhterem Mü’minler! “Ev halkı” anlamına gelen“Ehl-i Beyt” tabiri, Asr-ı Saâdetten günümüze kadar, Hz. Peygamber’in (sas) ailesini ve soyunu ifade etmek üzere kullanılan bir ifadedir. Şüphesiz ki dinimiz İslam, sevgi dinidir. Sevgilerin en güzeli ise Allah sevgisidir. Allah’ı (cc) sevmenin yolu Hz. Peygamberi (sav) sevmekten; Onu da sevmenin yolu O’nun Ehl-i Beyti başta olmak üzere sahabeyi ve tüm inananları sevmekten geçer. Nitekim Âli İmran suresinde bu durum “De ki: “Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki, Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Çünkü Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.”[i] şeklinde ifade edilmiştir. Muhterem Müslümanlar! Sevgi, toplumsal farklılıkları ortadan kaldıran; birlik ve beraberliği sağlayan; yaratılana Yaratandan ötürü muhabbet hissettiren, insanların kalplerini tek yumruk halinde attıran en unsurdur. Bu sevgi Ehl-i Beyt ile ilgili olduğunda daha fazla önem arz etmektedir. Zira Kur’an ve sünnet bizlere bu mesajı vermektedir. Ehl-i Beyt’e karşı olan saygı ve sevginin kaynağı Kur’an ve sünnettir. Zira Yüce Allah (cc), Hz. Peygamber’in ev halkıyla ilgili olarak, hutbemizin başında okumuş olduğumuz Âyet-i Kerime’de “Ey Peygamber’in ev halkı! Allah sizden ancak günah kirini gidermek ve sizi tertemiz yapmak ister”[ii] buyurarak onları taltif etmektedir: Dolayısıyla Rabbimiz Ehl-i beyt kapsamına giren kişilere böyle bir taltif ve şerefle yüceltmekte, fakat buna mukabil onları İslâm’ı temsil yönüyle ağır sorumluluklar da yüklemektedir. Nitekim “Ey Peygamber hanımları! Siz, kadınlardan herhangi biri gibi değilsiniz”[iii] mealindeki Âyet-i Kerime bu mes’ûliyeti açıkça bildirmektedir. Ayrıca Hz. Peygamber’in (sav) “Benden sonra sizlere iki şey bırakıyorum; bunlara iyi sarıldığınız müddetçe sapıklığa düşmezsiniz. Bunlar, Kur’ân ve benim sünnetim üzere olan Ehl-i beytimin yoludur”[iv] ve “Nimetleriyle sizi beslediği için Allah’ı sevin. Beni de Allah sevgisi için sevin. Ehl-i beyt’imi de benim sevgim için sevin.”[v] şeklindeki tavsiyeleri bu taltif ve mes’ûliyeti ortaya koymaktadır. Muhterem Müslümanlar! Bu tavsiyeler ışığında bizler, Kur’an’a ve Hz. Peygamber’in (sav) sünnetine tabi olan Ehl-i Beytinin yolundan gitmeli;  Ehl-i Beyt’i sevmenin, onlara bağlılık göstermenin, aynı zamanda doğrudan doğruya Peygamberimizi sevmek olduğunu unutmamalıyız. Ehl-i beyt dairesinde olanlar ise, Kur’an ve Sünnet çizgisinden sapmamalı; Hz. Peygamber’in neslinden gelme şerefini taşımakla birlikte hiçbir zaman hata ve günah işlemekten korunmuş olmadıklarının farkında olmalı, âhirette cennete götürecek ameller yapmaya özen göstermelidirler. Zira İslâm’da faziletin kaynağı nesebe değil, Allah’ın rızasına ve dindarlığa yani imana bağlıdır. Hutbemizi bu konuda Hz. Peygamber’in (sav)  kızı Fatıma’ya söylediği bir tavsiye ile bitirelim: “Kızım Fatıma! Kıyamet günü Allah’ın huzuruna salih amelle gelmeye çalış! Sakın bana ve nesebine güvenme! Çünkü orada herkes kendi ameliyle baş başa kalacaktır.”[vi] HAZIRLAYAN  : Kasım OĞAN UNVANI : Vaiz Erdemli / MERSİN Haftanın Ayeti: “De ki: “Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki, Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Çünkü Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.” Al-i İmran 3/31 Haftanın Hadisi: “Nimetleriyle sizi beslediği için Allah’ı sevin. Beni de Allah sevgisi için sevin. Ehl-i beyt’imi de benim sevgim için sevin.” Buhari, Fezail, 4492
1 Al-i İmran, 3/31. 2 Ahzab, 33/33 3 Ahzab, 33/32 4 Tirmizi, Menakıb, 32. 5 Buhari, Fezail, 4492. 6 Buhari, Tefsir, 26.
]]> http://www.hutbeler.com/wordpress/2009/12/24/ehl-i-beyt-sevgisi-ve-asura/feed/ 0 Muharrem Ayı http://www.hutbeler.com/wordpress/2009/12/17/muharrem-ayi/ http://www.hutbeler.com/wordpress/2009/12/17/muharrem-ayi/#comments Thu, 17 Dec 2009 08:59:52 +0000 İmam Hatib http://www.hutbeler.com/wordpress/?p=225

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنْتُمْ عَلَى شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْ

Al-i İmran 3 – 103

Muhterem Müslümanlar! İman ve ibadet bilincinin derinleştiği, din kardeşliğinin duygu ve davranışlarına yansıdığı, mahşer tablosunun an be an yaşandığı müstesna zaman dilimlerinden biri olan Zilhicce ayında gerçekleştirilen Kurban Bayramı ve Hac ibadeti sona ermiş, sevgili Peygamberimizin “Şehrullah: yani Allah’ın Ayı” diye nitelendirdiği Muharrem ayına girilmiştir. Muharrem ayı, tarih boyunca insanlık için dönüm noktaları sayılabilecek önemli olayların yer aldığı bir aydır. Bu sebeple gerek İslâm’da, gerekse İslâm’dan önce Muharrem ayına ayrı bir önem verilmiştir. Nitekim Peygamberimiz bir hadislerinde; “Ramazan ayından sonra tutulan oruçların en hayırlısı, Allah’ın ayı olan Muharrem’de tutulan oruçtur. Farz namazlardan sonra en faziletli namaz ise geceleyin kılınan namazdır.”(1) buyurmuştur. Ayrıca Peygamber Efendimiz (s.a.s.), bu ayın aşure günü olarak bilinen onuncu gününü, bir öncesi ve bir sonrası ile oruçlu geçirmeyi tavsiye etmiştir.(2) Değerli Kardeşlerim! Hicrî yılın ilk ayı olan Muharrem, aynı zamanda İslâm tarihinde meydana gelen bazı üzücü olayları da hatırlatmaktadır. Muharrem, bize Kerbelâ olayını ve Hz. Hüseyin’in şehadetini hatırlatır. Hz. Hüseyin, Hz. Ali Efendimiz ile Hz. Fatıma validemizin ciğerparesi, sevgili Peygamberimizin dünyanın iki çiçeği, ahirette de “cennet çocuklarının efendileri” diye övdüğü(3) ve hakkında, “Allah’ım, ben onları seviyorum, sen de sev!” diye dua ederek(4), adını koyduğu torunudur. Hz. Hüseyin’in siyasî ihtiraslar uğruna acımasızca şehit edilmesi, sevgili Peygamberimizin ve onun Ehl-i Beyti’ni seven bütün mü’minlerin gönlünde silinmez izler bırakmıştır. Değerli Müslümanlar! Tarihte yaşanmış bu gibi acı olaylar Müslümanları derinden sarsan ve kederlendiren acı bir tecrübedir. Bu sebeple bu ve benzeri olaylar karşısında sağduyulu hareket ederek Allah ve Peygamber sevgisi etrafında kenetlenmeliyiz. Hz. Peygamberi, onun aile fertlerini ve ashabını sevmek hepimizin müşterek heyecanı olmalıdır. İyi bilelim ki huzurlu bir toplum halinde yaşayabilmek, yüce dinimizin bize öğrettiği karşılıklı sevgi ve saygıya dayalı kardeşliği, birlik ve beraberliği korumakla mümkündür. Hutbemi Yüce Rabbimizin bu konudaki emriyle bitiriyorum: “Hep birlikte Allah’ın ipine (Kur’an’a) sımsıkı sarılın. Parçalanıp bölünmeyin. Allah’ın size olan nimetini hatırlayın. Hani sizler birbirinize düşmanlar idiniz de O, kalplerinizi birleştirmişti. İşte O’nun bu nimeti sayesinde kardeşler olmuştunuz. Yine siz, bir ateş çukurunun tam kenarında idiniz de O sizi oradan kurtarmıştı. İşte Allah, size ayetlerini böyle apaçık bildiriyor ki doğru yola eresiniz.”(5)
  1. Müslim, “Sıyam” 202
  2. Tirmizi, “Savm” 46; Ebu Davud, “Savm” 56
  3. Buhari, “Menakıb” 22
  4. Tirmizi, “Menakıb” 31
  5. Âl-i İmrân, 3/103
Minberden Öğütler D.İ.B. Yayınları: 635
]]> http://www.hutbeler.com/wordpress/2009/12/17/muharrem-ayi/feed/ 0